Ο κεντρώος πολιτικός Γιάννης Ζίγδης, μετά τη δολοφονία του 26χρονου κύπριου φοιτητή Ιάκωβου Κουμή και της 20χρονης εργάτριας Σταματίας Κανελλοπούλου στις 16 Νοέμβρη 1980, χτυπημένων μέχρι θανάτου από ανθρωπόμορφα κτήνη – «άνδρες» των ΜΑΤ.
"Η βασική αιτία του κακού είναι ότι η κυβέρνηση διατηρεί ένα Σώμα που αποτελεί ντροπή, τα ΜΑΤ. Δεν είναι αστυνομία αυτό, αυτό είναι Σώμα ΕΣ-ΕΣ, είναι χειρότερο από την ΕΣΑ, τα μέλη του είναι κακούργοι, όχι ότι οι άνθρωποι γεννήθηκαν κακούργοι, αλλά εκπαιδεύονται για να γίνουν κακούργοι. Τους είδα στη Ρόδο, όπου επετέθηκαν εναντίον ενός λαού που έκανε μια ειρηνική παρέλαση. Επετέθηκαν με τέτοια λύσσα, που δεν έχω δεί ούτε στους Ιταλούς φασίστες, όταν ήμουν παιδί στη Ρόδο (...) Ας έχουμε μια ειδική συνεδρίαση για το αν μπορεί μια Δημοκρατία να διατηρεί κρατικά όργανα , τύπου ΜΑΤ. Αυτά είναι μόνο για τους 'Χίτλερ', μόνο για τους 'Μουσολίνι'. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν σε μια δημοκρατική Πολιτεία".

Ο καιρός έχει γυρίσματα, αλλά και ο λαός έχει μνήμη...

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ: «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ» Λυκούργος Εθναρχίδης

Παρουσιάζουμε επιλεκτικά, ένα από τα 13.128 βιβλία που γράφτηκαν για το μακεδονικό ζήτημα την τελευταία δεκαπενταετία. Πρόκειται για την καλύτερη προσέγγιση που έγινε στο θέμα, και την ανατροπή της γνωστής ιστορίας, από τον ιστοριοδίφη, ιστοριοφίδη και αλέκτορα στο πανεπιστήμιο Ηγουμενίτσας κ. Εθναρχίδη.
Το βιβλίο αρχίζει με τον απελπισμένο έρωτα της Ολυμπιάδας με τον Κλειτοριδοσθένη, έναν Θηβαίο βουκόλο που διορίστηκε γραμματέας στο Ποιμενικό Επιμελητήριο Μακεδονίας με όχι τόσο αδιάβλητες διαδικασίες. Η Ολυμπιάδα βρέθηκε να ζει μαζί του έναν παθιασμένο έρωτα, αντίστοιχο αυτού της Ολυμπιάδας του 2004 με τα δισεκατομμύρια, τον καιρό που ο Φίλιππος απουσίαζε σε αναζήτηση επενδυτών για την ανάκαμψη της μακεδονικής οικονομίας. Καρπός του παράνομου έρωτα ήταν ο Αλέξης, ο οποίος από μικρός αυθαδίαζε προς τον δάσκαλό του Αχρηστοτέλη, λέγοντας πως δεν τον ενδιαφέρουν αυτά που του μάθαινε γιατί σκόπευε να καθυποτάξει όλο τον κόσμο. «Γεννήθηκα την ημέρα που ο Ηρόστρατος έκαψε το ναό της Αρτέμιδος, δε σου λέει τίποτε αυτό;» έλεγε ο κοντούλης Αλέξης που από μικρός εποφθαλμιούσε τους μελαμψούς δασύτριχους ανατολίτες. «Στον πατέρα μου οφείλω το μπλου τζιν και στον δάσκαλό μου ένα μπουκάλι τζιν», συμπλήρωνε. Το όνειρό του έγινε πραγματικότητα όταν διορίστηκε στο υπουργείο Πολιτισμού κι ανέλαβε την καμπάνια «Εκπολιτισμός ή Θάνατος». Σε λεπτομέρειες που βρέθηκαν σε διασωθέντα organizer από τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, αποκαλύπτεται ότι η Ελλάδα ήταν μακεδονική (κι όχι αντίστροφα) κι ότι με το θάνατο του Αλέξη από aids, πωλήθηκαν βοσκοτόπια κι εκτάσεις όπως η Πνύκα, το εμπορικό κέντρο «Πλατεία» της αρχαίας αγοράς και η χωματερή του Καιάδα σε όμιλο επιχειρηματιών της Αθήνας. Πρόεδρος της επιτροπής ήταν ο Ηρακλής ο οποίος αργότερα ίδρυσε την ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ για να την πουλήσει σε Λατίνους επενδυτές υπό τον Καίσαρα Καλτσεστρούτζιους. Από τότε η Μακεδονία απαξιώθηκε, προσαρτήθηκε χατιρικώς στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα, για να φτάσουμε στο συλλαλητήριο της μέρας των ερωτευμένων πριν από πλέον των δέκα ετών, διάστημα στο οποίο γίνεται αυτομάτως delete από την μνήμη, σύμφωνα με τον γνωστό υπέργηρο καιροσκοπολόγο κ. Δρακουμέλ.
Το έργο του κ. Εθναρχίδη βρίθει ιστορικών στοιχείων και πείθει και τον πιο δύσπιστο μελετητή με ατράνταχτα επιχειρήματα. Συγκλονιστική η αποκάλυψη για την Ρωξάνη, την οποία έκανε τραγούδι ο Sting μετά από 23 αιώνες, καθώς και για τον Βουκεφάλα, υπό των όρχεων του οποίου γίνεται άπαξ ετησίως το αντάμωμα απάντων των όρχεων.
«Η Ελλάδα είναι μακεδονική» αναφωνεί ο συγγραφέας, «όπως και η μακεδονική ταβέρνα, τα μακεδονικά εκπαιδευτήρια, ο μακεδονικός χαλβάς και ο μακεδονικός οίνος Τσάνταλη». Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μπεεεεελ» σε ποικιλία χρωμάτων για να δένει με κάθε σκρίνιο, έχει 1.200 σελίδες και η τιμή του τιμή δεν έχει, παρά μόνο 75 ευρώ.

«Ο μικρός Γιόχαν γεννήθηκε σε μια οικογένεια από τοξικομανείς γονείς. Έχει μάθει να στηρίζει την οικογένειά του και να τη σέβεται. Είναι τόσο μεγάλος. Ο μικρός Αμπντουλάχ μαζεύει διαμάντια στα ορυχεία της Αφρικής όλη μέρα για να κερδίσει ένα κομμάτι ψωμί που το μοιράζεται με την χήρα μητέρα του. Την αγαπάει τόσο πολύ. Η μικρή Κοσσοβάρα πάσχει από καρκίνο των πνευμόνων από τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου. Αγαπάει τη ζωή και θέλει να παίζει με τις φίλες της. Ο μικρός Μουκρή ήρθε μετανάστης (λαθρομετανάστης) με την οικογένειά του από το Αφγανιστάν. Αγαπάει πολύ το σχολείο, αλλά δεν μπορεί να φοιτήσει. Η μικρή μας στην Βοσνία, βρέθηκε βρέφος στο άψυχο σώμα της μητέρας της μετά από περιπολία των ειρηνευτικών δυνάμεων (δυνάμεων κατοχής). Ο μπαμπάς της αγνοείται. Μαζί με αυτόν αγνοείται το όνομα της και η καταγωγή της. Στον μικρό Τζιχάντ του χάρισαν το όνομα του ιερού πολέμου. Αυτός θέλει να γίνει ζωγράφος όταν μεγαλώσει. Αγαπά τους πίνακες της Αναγέννησης. Η μικρή Ταϊλανδέζα με τον αδερφό της ωθήθηκαν από τους γονείς τους στην παιδική πορνεία, αφήνοντας τα κορμάκια τους στους ληστές της ψυχής τους. Ο μικρός Σωτήρης δέχεται καθημερινώς κακοποίηση από τους γονείς του. Στο σχολείο ποτέ δεν μιλάει και όλοι πιστεύουν πως είναι κακός μαθητής. Ο μικρός Βασίλης είναι παιδί εργατικής τάξης, στο σχολείο η κυρία του είναι περήφανη για τις επιδόσεις του και τη διαγωγή του. Ξέρει να αγαπά και να σέβεται τους άλλους. Κάποια παιδιά όμως το αφήνουν μόνο του στους σχολικούς χορούς επειδή δεν φοράει φιρμάτα ρούχα».

Η «Φεγγαροφωτιά» είναι μια εξόχως ενδιαφέρουσα ως προς τη θεματολογία της δισκογραφική δουλειά ενός Ξανθιώτη τραγουδοποιού, του Δημήτρη Κεϋβανίδη, αφιερωμένη στα παιδιά που υποφέρουν. Εννιά τραγούδια για τα ισάριθμα παιδιά που αναφέρονται παραπάνω από τον τραγουδοποιό. Δίσκος που αναζητά το δρόμο του για να κυκλοφορήσει...

«Η αστυνομία είναι τόσο παλιά όσο και το κράτος, γι’ αυτό και οι αφελείς γάλλοι του XVIII αιώνα δεν μιλούσαν για πολιτισμένους λαούς, μα για λαούς αστυνομευόμενους (nations policees). Οι αθηναίοι ίδρυσαν μαζί με το κράτος τους και αστυνομία, μια σωστή χωροφυλακή από πεζούς και έφιππους τοξότες, κυνηγούς της υπαίθρου (…) Η χωροφυλακή αυτή όμως σχηματίστηκε από δούλους. Τόσο εξευτελιστική φαινόταν στον ελεύθερο αθηναίο αυτή η υπηρεσία του χωροφύλακα, που προτιμούσε να τον πιάνει ο οπλισμένος δούλος, παρά να ασχολείται ο ίδιος με τέτοιες ατιμωτικές πράξεις. Εδώ εκφράζεται ακόμα η παλιά νοοτροπία των γενών. Το κράτος δεν μπορούσε να υπάρχει χωρίς την αστυνομία, μα ήταν ακόμα νέο και δεν είχε ακόμα αρκετό ηθικό κύρος για να κάνει σεβαστό ένα επάγγελμα που αναγκαστικά φαινόταν ατιμωτικό στα πρώην μέλη του γένους»

Friedrich Engels – «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους»

Συντάκτη της "Ελευθεροτυπίας", στον αιώνα σου πες μας πού είδες κι από πού αντέγραψες την έκφραση "υπουργείο προ-πο" (προστασίας πολίτη);
Σου δίνουμε κι άλλη ιδέα: υπουργείο πολτού (πολιτισμού-τουρισμού). Τα καλοκαίρια -για να μη βαραίνεις απ' τον πολτό- μπορείς να το λες υπουργείο ποτού.
Και πάλι ορίστε... Long live greek mousaka, souvlaki, tzatziki and the godess Angela!...

Ρίχνοντας μια ματιά στην κυβέρνηση, βλέπεις: τέσσερα στελέχη με τα αρχικά Γ.Π., δύο από "Ρ" στο υπουργείο Εξωτερικών, τρεις από "Μ" στο περιβάλλοντος, δύο από "Κ" στο Δικαιοσύνης, δυό από "Γ" στο Πολιτισμού-Τουρισμού. Ένας εκ των δύο κυβερνητικών εκπροσώπων, υφυπουργοί Επικρατείας, παρά τω πρωθυπουργώ, γραμματέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας, πρόεδρος βουλής: όλοι από "Π". Προς τι αυτές οι γραμματολογικές ομαδοποιήσεις;

Τέλος πολύ μας γοήτευσαν τα αρχικά του νέου υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (ΥΠΕΣΑΗΔΙΑ). Είπες αηδία...