Ενώ η πλέμπα μετράει τις πενταροδεκάρες της για να πληρώσει τους λογαριασμούς και κάνει προσευχούλες στην Παναγίτσα να μην της πάρουν οι τράπεζες το σπίτι, οι γνωστές οικογένειες που νέμονται τη χώρα και τα ΜΜΕ μοιάζουν έτοιμες να σκοτωθούν μεταξύ τους.

Πριν από λίγες ημέρες, επιβλήθηκε πρόστιμο άνω των 200 εκατ. ευρώ στη Motor Oil. Καλά, αυτό δεν σημαίνει ότι θα πληρωθεί κιόλας.

Ο Alpha του Δημήτρη Κοντομηνά κάνει επίθεση στον Δημήτρη Μελισσανίδη, ο οποίος είναι στα μαχαίρια με τον Σωκράτη Κόκκαλη εξαιτίας του ΟΠΑΠ.

Ο Μελισσανίδης δέχεται επίθεση και από την εφημερίδα του Μαρινάκη.

Ο Βαρδινογιάννης αποχωρεί από το Mega και θα κάνει αντιμνημονιακή επανάσταση από το Star.

Μπόμπολας και Ψυχάρης μοιάζουν να τελειώνουν μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Θα κάνουν παρέα στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Πριν από δυο εβδομάδες, δικηγόρος που υποστήριξε πως είναι εκπρόσωπος του Βαρδή Βαρδινογιάννη επισκέφτηκε στις φυλακές Κορυδαλλού τον Χριστόδουλο Ξηρό και τον ρώτησε ποιος έδωσε την εντολή για την επίθεση της 17Ν εναντίον του Βαρδή Βαρδινογιάννη με τρεις ρουκέτες στις 20 Νοεμβρίου του 1990. Ο Χριστόδουλος Ξηρός απάντησε πως «η 17Ν σαν επαναστατική οργάνωση δεν έπαιρνε εντολές από κανέναν».

Ο Γιώργος Λιάγκας και η Φαίη Σκορδά εγκατέλειψαν το Mega και υπέγραψαν στον ANT1. Εντάξει, αυτό δεν έχει καμία σχέση με το θέμα αλλά το έγραψα, για να ελαφρύνω κάπως την ατμόσφαιρα και να κάνω το κείμενο κάπως πιο ποπ, ώστε να περάσει στην πλέμπα που τα γουστάρει κάτι τέτοια.

Μου αρέσει πολύ η κόντρα των Ελλήνων ολιγαρχών. Βαρέθηκα τους φτωχομπινέδες που κλαψουρίζουν επειδή δεν έχουν να πληρώσουν την ΔΕΗ.

Από την στιγμή που οι σκλάβοι προτιμούν την γκρίνια από την εξέγερση, εγώ προτιμάω τους μεγιστάνες με τα πετροδολάρια. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η μάχη των ολιγαρχών και ελπίζω να την δώσουν μέχρι τελικής πτώσεως. Απ’ όλα έχει αυτή η μάχη. Αμύθητα ποσά, τεράστιες ιδιοκτησίες, ιδιωτικά κανάλια, ιδιωτικούς στρατούς, φοβερές θεογκόμενες, ακριβά αυτοκίνητα, πανάκριβες θαλαμηγούς, ημέτερους δικαστές, διεφθαρμένους αστυνομικούς, πολιτικούς-σκυλάκια, και αμέτρητα άλλα αξεσουάρ.

Επίσης, Μαρινάκης, Αλαφούζος και Μελισσανίδης είναι ιδιοκτήτες μεγάλων ποδοσφαιρικών ομάδων, που είναι για τα μπάζα πια αλλά δεν παύουν να έχουν ένα τεράστιο στρατό από καθυστερημένους οπαδούς.

Αυτές είναι ωραίες ιστορίες, όχι οι άλλες με τους ραγιάδες που όλο δήθεν τσαμπουκαλεύονται και κάνουν μαγκιές μεταξύ τους αλλά είναι κότες και γλείφουν τα αρχίδια του κάθε σκατά για να τους λυπηθεί και να τους πετάξει κάνα ξεροκόματο.

Βέβαια, αυτό που με ανησυχεί είναι πως και οι ολιγάρχες είναι Έλληνες και μάλλον δεν θα μας προσφέρουν ένα ωραίο χολιγουντιανό θέαμα της προκοπής.

Κι αυτοί όλο λόγια είναι.

pitsirikos

Φρέσκο "αλίευμα" από σημερινή βόλτα στην ευρύτερη γειτονιά.

Τι καταλαβαίνουμε; Ότι πρέπει να απαγορεύουμε (εμείς, πρόκειται για προστακτική σε β' πληθυντικό πρόσωπο) σε όποιον έχει τον Ν.2946/2001 να τον κολλάει ως αφίσα στο εν λόγω τζάμι! Αυτό δεν λέει ξεκάθαρα;

Γεια σας ωρέ ελληνόπουλα...

Για να ξεπαστρέψεις ένα λαό, του αφαιρείς πρώτα τη μνήμη. Καταστρέφεις τα βιβλία του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του. Και κάποιος άλλος τού γράφει βιβλία, του δίνει πολιτισμό και επινοεί για λογαριασμό του άλλη ιστορία. Έπειτα, ο λαός αρχίζει σιγά-σιγά να ξεχνά ποιος είναι και ποιος ήταν. Ακόμη πιο γρήγορα θα τον ξεχάσει ο κόσμος γύρω του.

Milan Kundera - «Βιβλίο του γέλιου και της λήθης»

Μια χώρα που σκοτώνει τα παιδιά της για 1,4 ευρώ και ταυτόχρονα χαϊδεύει αυτούς που την κλέβουν δισεκατομμύρια, δεν με χωράει. Μια «πατρίδα»-ληστής, γεμάτη σκατόψυχους «τζαμπαμάγκες», εγωιστές και χαιρέκακους ελλειμματικούς, εξαθλιωμένους πνευματικά «κυρ-παντελήδες», δεν είναι η δική μου πατρίδα. Μια κοινωνία σε γάγγραινα, πνιγμένη στην αφόρητη μπόχα της αποσύνθεσης, πεδίον δόξης λαμπρό στα κάθε είδους και απόχρωσης σκουλήκια, δεν είναι η κοινωνία που θέλω ν’ αφήσω στα παιδιά μου.

Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα βρίσκει δύναμη να βγαίν’ η φωνή. Δεν ξέρω για πόσο ακόμα τα πόδια θα βαστάνε. Μα όσο θ’ αντιλαλούνε οι κλαγγές στα ματωμένα βουνά, όσο ο αέρας θα γεμίζει τις «κορφές» της καρδιάς και του μυαλού με δροσιά από έλατο και μυρωδιά απ' αναμμένο μπαρούτι, το χρέος της υπόσχεσης θα οργώνει την ψυχή. Το δίκιο αργά ή γρήγορα θ’ ανατείλει σαν ήλιος.

(από το blog «Οικοδόμος»)