Προς Θεσσαλονικείς ξγ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Πολλοί θα ανέμενον να ασχοληθούμε με τις εκλογές (εκ law yes) και τη γενικευμένη μαλακή α΄ των καιρών. Ημείς όμως εγγράφομε τας εκλογάς όπου δει και παραθέτομε δύο αλιεύματα δι’ υμάς. Ίσως βεβαίως τούτο να είναι και χειρότερον, ίσως μεταξύ των δύο να προτιμούσατε την ενασχόλησίν μας με τας εκλογάς, αλλά δεν βαριέστε…

Αλίευμα πρώτο, που αντιγράφουμε από κεντρικά μέσα εξημέρωσης: “Δηλώνοντας ότι θα ψηφίσει Νέα Δημοκρατία ή «Ποτάμι», ο Θεόδωρος Πάγκαλος ξαναχτύπησε με χυδαίους χαρακτηρισμούς στο «Βήμα FM». Χαρακτήρισε ως «νούμερο» το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς και υποψήφιο ευρωβουλευτή Μανώλη Γλέζο, λέγοντας συγκεκριμένα πως «δε μπορεί τον άλλον που είναι «νούμερο», που δε μπορεί να μπει στο αεροπλάνο και να τον βάζουμε επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Θεόδωρος Πάγκαλος κατηγόρησε την υποψήφια για την Περιφέρεια Ρένα Δούρου ότι παραβιάζει «κτηνωδώς» τις διατάξεις της προεκλογικής εκστρατείας κολλώντας παντού αφίσες με «τη βρωμερή της φάτσα». «Θέλω να ολοκληρωθεί η εκστρατεία της κ. Δούρου. Να δούμε ολόσωμη φωτογραφία με μπικίνι. Να δούμε τι ψηφίζουμε. Όλα τα κορμιά στην πίστα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Πάγκαλος”.

Ως δεύτερο αλίευμα έρχεται εν «μεμονωμένο περιστατικό». Αντιγράφομε ένια ενδιαφέροντα τμήματα του ρεπορτάζ: «Στα χέρια των ανδρών του οργανωμένου εγκλήματος έπεσε αστυνομικός της Κρατικής Ασφάλειας, ο οποίος όπως διαπιστώθηκε, προωθούσε στην πορνεία μέσω διαδικτύου τη… σύζυγό του, μία φίλη της και ακόμη μία γυναίκα (…) Οι αστυνομικοί διαπίστωσαν αφενός ότι ο σωματέμπορος ήταν συνάδελφός τους και αφετέρου πως η γυναίκα που είχαν πιάσει να εκδίδεται δεν ήταν άλλη από τη... σύζυγό του! Πάντως, πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ο αστυνομικός κατά το παρελθόν υπηρετούσε στον ευρύτερο κύκλο ομάδας αστυνομικών που μεριμνούσε για την ασφάλεια του πρώην υπουργού Δημόσιας Τάξης Βύρωνα Πολύδωρα».

Τρίζουν οι ακρογωνιαίοι λίθοι του πραιτορίου, αλλά μην ανησυχείτε. Πάει, πέρασε ήδη.

«Φιλμ νουάρ» - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς ξβ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Οι άγιες ημέρες παρήλθαν πλέον και πλέουμε έμπλεοι φόβων και πάλιν εις τις άγριες. Το τι βλέπουν τα όμματά μας αυτό τον καιρό με αφορμή τον λυσσαλέο αγώνα των υποψήφιων, που –ανεξάρτητοι ή εξαρτημένοι- υπόσχονται να αλλάξουν τα φώτα εις κάθε δήμο αλλά και εις την Ευρωλάνδη, δεν λέγεται. Ένια δε είναι τόσον εξόφθαλμα και κραυγαλέα, που αισθάνεσαι διαδοχικώς αμηχανία, αιδώ, αηδία και οργή βλέποντάς τα. Και οι τύποι αυτοί –ένιοι εκ των οποίων πέρα από κάθε φαντασία και αναισχυντία- συνεχίζουν ακάθεκτοι…

Ας τα αφήσομε όμως αυτά. Η γη ανθίζει, τα στρουθία τιτιβίζουν, η άνοιξις απέδωσε βλαστάρια! Ήλθεν η εθνοσωτήριος διανομή του πλεονάσματος! Επαληθεύτηκε η προφητεία του «Ερωτόκριτου» (στίχοι 49-50):

Αγάλια-αγάλια εσίμωσεν κ’ ήρθεν εκείνη η ώρα

να γεννηθεί κληρονομιά για να χαρεί κ’ η χώρα.

Χαρείτε και αγαλλιάστε λιμοκτονούντες, τσακισμένοι της ανεργίας, άλτες εξωστών τε και γεφυρών, λιμοκτονούντες, απελπισμένοι, απόκληροι της ετοιμασμένης μεταμοντέρνας καπιταλιστικής κοινωνίας. Το πλεόνασμα θα καταπέσει ως μάννα εξ ουρανού. Δια να ψηθούν κάποιοι να συναινέσουν, να προσέλθουν οικειοθελώς εις το θυσιαστήριο. Να ψηθούν να προσέλθουν εις τις κάλπες ίνα συνεχίσουν να συντηρούν τας δυνάμεις των εχθρών της κοινωνίας. Δια να το βουλώσουν και οι λιγοστοί αντιδρώντες, γιατί αν δεν το κάμουν, το πλεόνασμα δύναται να μεταφραστεί ανέτως εις χημικά.

Κι ο Ξενερωτόκριτος παραμερίζει τη λαϊκή μούσα και άδει:

Κατέχω κι ας μαθητευτεί εκείνο οπού ξετρέχω

εσίμωσε το τέλος μου και πλιο ζωή δεν έχω.

Κουβέντες κάνω άβουλος κι ανταλλαγές e-mail

σαν με πηδάν’ γενίτσαροι του Harvard και του Yale

και μόνο μερικές φορές λίγο αποξεχνιέμαι

με κάτι Καραγκιόζηδες κι έτσι αποκοιμιέμαι.

Αν όντως πρόκειται να φύγει ο Πάγκαλος από τη χώρα (όπως εδήλωσε) εις τοιούτο ενδεχόμενο, ίσως θα έπρεπε να αποδεχτούμε ψυχραιμότερα μια νίκη του ΣυΡιζΑ εις τις εκλογές. Μαζί του θα αποδράμει βεβαίως και η Αφροδίτη αν θυμάστε…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς ξα΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Μέσα εις όλα όσα μας κατατρύχουν, έχομε και αυτό που θα μπορούσε εμμέτρως να περιγραφεί ως «το αεροπλάνο χάθηκε, το αεροπλάνο πάει». Παράξενο, όταν με εν κινητό που έχομε, κάποιοι γνωρίζουν πού ευρισκόμεθα ανά πάσα στιγμή! Κι εδώ εχάθη το στίγμα από διακόσια και βάλε κινητά, από ραντάρ, από μαύρα κουτιά και πάει κλαίγοντας! Παράξενο στ’ αλήθεια…

«Λες έχω αμπέλια και χωράφια και σπίτια και γης. Κουράδες έχεις. Κανένας άνθρωπος δεν έχει γη. Η γης έχει εμάς και σπάει κέφι μαζί μας, άσε που την ενοχλάμε κάθε λίγο σαν κοτόψειρες. Δύναμη; Μπούρδες. Ίδρωσες να κάνεις μια πολυκατοικία 46 διαμερίσματα και πλακώνει ένας σεισμός και στην κάνει λιάδα. Πήρες παρασήματα και χειροκροτήματα και ζήτω και έρχεται αδερφάκι μου ένα τόσο δα μικρόβιο από συνάχι και σε κάνει μια πτωματάρα χωρίς να το καταλάβεις. Έβαλες παρά στην μπάντα και διέταξες κόσμο κάντε έτσι ρε μερμήγκια ασήμαντα, και σε πιάνει ένα κόψιμο και είσαι ρεζίλης στην λεκάνη του καμπινέ. Κάνεις το δυνατό κι έτσι και πιάσει μια παγωνιά τρέμεις σαν παλιόσκυλο και από την άλλη μεριά μια μολόχα, ένα χορταράκι ασήμαντο, κάθεται όλη νύχτα και τρώει τους αέρηδες και το χιονιά και το πρωί είναι φρέσκο και δεν τούγινε τίποτα. Πού ‘ναι η δύναμή σου ρε φιόγκο κάτου από τούτο εδώ το Σύμπαν που μας πλακώνει με το βάρος του; Πού ‘ναι τα μεγαλεία σου και το τουπέ σου; Μια ανάποδη να πάρουνε τα πράματα, στα λεφτά, στα πολιτικά, στην υγεία, στα όλα που την βασίζεις, πας, ξεγράφτηκες και μήτε που θέλουνε να σε θυμούνται οι άλλοι. Πέθανες και περάσανε πενήντα χρόνια και μήτε κανένας ξέρει αν υπήρξες και αν έκανες και σε φοβηθήκανε και σε λογαριάσανε» (Νίκος Τσιφόρος - "Τα παιδιά της πιάτσας").

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς ξ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Εν αρχή οινολόγος.

Μπήκαμε λοιπόν εις την τεσσαρακοστή, εις τις μέρες που οι χριστιανοί δύνανται ελεύθερα να απολαμβάνουν ή και να επιδεικνύουν τη φτώχεια των, λέγοντες ότι νηστεύουν. Επιπροσθέτως θα ρωτήσομε εκ νέου, όσο και αν καταντά κουραστικό, επειδή μηδέποτε ελάβαμε απάντηση από κανέναν ευσεβή ή μη: Ποία η διαφορά της τεσσαρακοστής από την πεντηκοστή, αφού αμφότερες αριθμούν από 48 ημέρες; Είναι κρίμα τόσοι μαθηματικοί να σκίζουν τα πτυχία των χωρίς ούτε αυτοί ούτε ημείς εμείς να λαμβάνομε απάντηση.

Βέβαια, οι ερωτήσεις μας δεν εξαντλούνται εδώ. Έχομε την εντύπωση ότι ερωτήσαμε και περί πολλά άλλα εις το εγγύς και απώτερο παρελθόν, αλλά απάντηση δεν ελάβαμε: όπως για παράδειγμα, γιατί τα Α.Τ.Μ. τα αποκαλούν πολλοί «έι τι εμ», ξένα είναι; Τι το ξένο έχουν τα αρχικά Αυτόματη Ταμειολογιστική Μηχανή; Ακούμε να τα λένε «έι τι εμ» ακόμη και στα Μ.Μ.Ε. («εμ εμ ι»), εκεί που οι βι άι πι της εξημέρωσης νομίζουν ότι όλοι έχουν το μορφωτικό επίπεδο των εμ έι τι…
Να το πάρει το ποτάμι; Ομιλούμε δια τον ποταμό όστις κυλά πλέον εις την πραγματική εικονικότητα που άπραγοι βιώνομε. Πόσα λογοπαίγνια, σχόλια, εικόνες, μοντάζ, πόσα και πόσα είδαν τα μάτια και ήκουσαν τα ώτα μας, με το που ο… τηλεαστήρ αποφάσισε να μετέλθει τις προβλέψιμες τακτικές του σιναφιού του (και μάλιστα υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι ακολουθούν και άλλοι!). Ένια πολύ πετυχημένα, άλλα άνοστα, μα άπαντα δείχνουν το ίδιο πράγμα: τη χλεύη του κόσμου απέναντι εις το διατεταγμένο, προβλέψιμο και σαπρό πολιτικό και παραπολιτικό παίγνιο (και δεν ομιλούμε δια τους αργόσχολους επαγγελματίες της επί πάντων κριτικής και της ζηλοφθόνου κακεντρεχείας, δια να μη σκιαστεί το εγώ τους). Ο τσακισμένος κόσμος της εργασίας και της ανεργίας χλευάζει. Μα είναι ιστορικώς πολλάκις επιβεβαιωμένο ότι δεν αρκεί αυτό…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς νθ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Ιδού λοιπόν ο Φασουλής μετά το δυο χιλιάδες

κοιτά ζερβά, κοιτά δεξιά, κάνει πως καμαρώνει

μα στον καθρέφτη μοναχός τη μούρη του μουντζώνει

αιώνια να μοιρολογεί και πάντα σε μπελάδες.

Κοιτάξτε τον! Σαν έντομο εις τον ιστό αράχνης

απ’ έξω βγάζει την ουρά μονίμως και αθρόως!

Αν μη τι άλλο ο Φασουλής την έχει δει αθώος

κάθε που για συνενοχή στην κατρακύλα ψάχνεις.

Απ’ τον Τρικούπη ως εδώ κι ακόμα παραπέρα

ο Φασουλής αποζητά κάποιον «καλό» να άρχει

(μα αφού όπως είναι γνωστό διάολος δεν υπάρχει

ποίος της Ψωροκώσταινας επήρε τον πατέρα;).

Ο λόγος είν’ ευνόητος: έτσι μικρός που νοιώθει

πάντοτε θα αποζητά κάποιον να τα φορτώνει

κι αυτός να βγαίνει στον αφρό, να κατακεραυνώνει.

Στο φόβο και στο βούρδουλα πλήρως εξοικειώθη.

Ιδού λοιπόν ο Φασουλής, ίδιος εις τους αιώνες

αν χρειαστεί βάζει φωτιά, μα γρήγορα γυρίζει

στη βλαβερή συνήθεια τον βίο του π’ ορίζει

πρώτος στη βλαχοξιπασιά, διστακτικός σ’ αγώνες.

Σαν τον πετύχεις μοναχό, σου τα ‘ξηγάει όλα

κι αναφωνείς «ο Φασουλής είναι καλός και ξέρει»

μα κει ‘ναι που καρφώνεσαι σε δίκοπο μαχαίρι

κοντά σ’ αυτόν την τρως κι εσύ, συντρόφι μου τη φόλα…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς νζ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Το του Ξηροχριστοδούλου ζήτημα απασχολεί κάθε πικραμένο ή μη, μονοπωλώντας τας κοινωνικο-πολιτικάς γνωματεύσεις των ημερών. Άπαντες οικουρούν πριν πέσει το σκότος, ενώ οι πιο ενημερωμένοι δεν εξέρχονται ούτε τας ημέρας, ενθυμούμενοι ότι τα πλείονα «κτυπήματα» ενόπλων οργανώσεων έγιναν εις το ημερήσιον φως… Μνημόνιο, χαράτσια, ξήλωμα κεκτημένων και γενικόν κοινωνικό τσάκισμα, δεν αποτελούν πλέον απειλή. Άπαντες τρέμουν τον Χριστόδουλο! Ακόμη και τα fashion victims, άτινα εξορκίζουν τον τρόμο των, βάλλοντας κατά των ενδυματολογικών και κομμωτικών του προτιμήσεων…

Εκ της τοπιογραφίας δεν ημπορούσε να λείψει ο Θεόδωρος Πάγκαλος, εκ των χειλέων του οποίου επικρέμεται η ελληνική κοινωνία. Ομού μεθ’ αυτών του Byron βέβαια, όστις παραδόξως δεν σκάρωσε λεξιπλαστική λυρική αναφορά εις το συμβάν. Ο monsieur Πάγκαλος ετάχθη με την ομάδα «πνεύμα και ηθική» του μακαρίτου Βασιλείου Αυλωνίτου, ζητώντας «να πέσουν κεφάλια», χαρακτήρισε «ηλίθια και αδιανόητη» την επιστολή Χριστόδουλου, σημείωσε ότι «υπάρχουν κι άλλοι επαναστάτες που βάφουν τα μαλλιά τους» και –αφού ησχολήθη με μαλλιά και τρίχες εν γένει- έκανε εν λούσιμο και εις Φραγκίσκο Ραγκούση (παρά την αποδράμουσα τριχοφυΐα του τελευταίου).

«Αν το καταφύγιο του ανθρώπου είναι η κοινωνία, του βλάκα είναι η ομάδα, η συσπείρωση με άλλους βλάκες» (Διονύσης Χαριτόπουλος – «Εγχειρίδιο βλακείας»).
Εις Παρισίους θα υπάγει η Αφροδίτη, η ευειδής των αισθησιακών φωτογραφίσεων προς τέρψη των σεξουαλικά υποσιτιζόμενων θυμάτων της γενικής κρίσεως. Ο λόγος; Το ενδεχόμενο κυβερνήσεως ΣυΡιζΑ! Η βαθύτατα θρησκευομένη («Θεός φυλάξοι» ανέκραξε ενώπιον ενός τέτοιου εφιαλτικού ενδεχομένου) πρωθιέρεια, θα συστήσει το ιδικόν της αντάρτικο. Σχετικό βιντεάκι δεν εδόθη ακόμη εις κυκλοφορία, καθώς ο χειμών αντενδείκνυται δια γδύσιμο. Ωστόσο προανήγγειλε ότι «θα κάνει αγώνες στο Παρίσι για να πέσει η χούντα της αριστεράς». Όμως, μην ανησυχείτε: «Δεν θα φύγω τώρα, δίνω μια μάχη» δήλωσε, στέλνοντας την καρδιά μας οπίσω εις την θέση όπου βρίσκεται εις κάθε άντρα…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς νστ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Όσο ανούσια κι αν είναι πλέον τα ευχολόγια, όπως κι αν κατάντησαν ν’ ακούγονται εις την μακρά, σκοτεινή νύχτα που διάγομε, δεν μπορούμε να μην ευχηθούμε τα δέοντα δια τη νέα χρονιά.

«Κι όχι αυταπάτες προπαντός. / Το πολύ-πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς προβολείς μες στην ομίχλη / σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν / με τη μοναδική λέξη: ζω. / “Γιατί” όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο φίλος μου ο Τίτος / “κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες / κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα”. / Έστω. / Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. / Κρίνε για να κριθείς» (Μανόλης Αναγνωστάκης – «Επίλογος»).

Ρίγη κατά κύματα που συνεχίζονται ακόμη και τόσο καιρό μετά, προκλήθηκαν εις την σπονδυλική στήλη της στήλης από τη νέα... λυρική δήλωση του αξεπέραστου Byron, μέγα χορηγού απάντων των παραπολιτικών και σατιρικών στηλών. Του μεγίστου λόρδου που νικά την πνευματική λόρδα, όστις δεν μας λησμονεί και δεν μας άφησε μόνους μετά των καλικαντζάρων, τελωνίων και τελωνείων, μα ούτε και πνευματικά νηστικούς μέσα εις τις εορτές: «Είμαι ένα γρέζι ατσαλένιο που χαλάει το ρουλεμάν της αιώνιας διαπλοκής, των τζακιών και της οικογενειοκρατίας», είπε ο τρισμέγιστος φωστήρ. Ω και ξανά ω! Ω μέγα και όχι «ο» μικρόν! Εκπάγλου κάλλους μεταφορές και λογοτεχνικά ψιμύθια από ένα μετριόφρονα και ταπεινό λιθοξόο του λόγου και άσπιλο αδάμαντα του δημοσίου βίου.

Μάλλον θα πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους, μα δυστυχώς δεν είμεθα βέβαιοι, καθώς τόσα έτη δεν κατορθώσαμε εισέτι να βρούμε three σκεφτικούς θρησκευτικούς συνεργάτες, ώστε να μας διαφωτίζουν επί τέτοιων αποριών: «Παύλου Θηβαίου» έγραφε την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου το ημερολόγιο. Όμως, αν δεν μας απατά η μνήμη μας εις εκδίκηση που την απατούμε εμείς, ο Θηβαίος λέγεται Χρήστος…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς νε΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Οι εργάτες, με σφιγμένες τις ροζιασμένες και άπραγες γροθιές από αγωνία, περιμένουμε την κλήρωση του λαχείου, του Λόττο, του Πρότο, του Γαμώτο, δύο άγιες τριάδες μπαλάκια που θ’ αλλάξουν τη ζωή μας. Να διαβούμε το ταξικό αυλάκι –τέλος το ταβλάκι- και να μιλάμε πλέον ήπια, πολιτισμένα, να υπερβούμε τις ταξικές αντιθέσεις λέγοντας πως πρόκειται για ονειροφάντασμα και μεταφυσικό σόφισμα, αλλάζοντας την κουβέντα. Έτσι κι αλλιώς τα δάνεια θα γίνουν κόκκινα. Και όπως λένε οι Μαρξ – Σπένσερ «ο πελάτης δεν έχει να χάσει παρά το περιεχόμενο της πιστωτικής κάρτας του». Κάρτα μωρή άρρωστη. Πού πας ανοργάνωτη και διαλυμένη στ’ αγγούρια;

Άλλο ν’ ασκήσεις κι άλλο να σκίσεις έφεση. Άλλο το έργο της δικαιοσύνης κι άλλο η δικαιοσύνη των έργων. Τα περαστικά υπερ-αστικά μυαλά έχουν χάσει τον μπούσουλα, μπουσουλώντας σαν πειθήνια σκυλάκια στο χαλί και στο χάλι της μικρότητας τής αυτού μεγαλειότητας. Άπειροι πάπυροι γεμάτοι αιτιολογήσεις της καταπίεσης, εδραιωμένοι στον φόβο και στην υποταγή για να σε προσελκύσουν στο μαντρί, στο ανθρώπινο δέντρο (man tree). Παγίδες για γίδες, εγωπρόβατα που ζητούν «ζήτω», εκλεκτοί προσ-κεκλιμένοι έτοιμοι να γονατίσουν μπρος στον ένδοξο ηγέτη που τον περιμένει το άδοξο τέλος. Γιατί παπά παχύ έφαγες παχιά φακή; Αρκετά με τους γλωσσοδέτες, με τα σφιγμένα σαν πέτρα χείλη, υποταγμένα στο πετραχήλι. Ας εκπαιδεύσουμε τα παιδιά με γλωσσολύτες. Να λυθούν οι γλώσσες. Να λυθούν κι οι καρχαρίες, τα πιράνχας και οι φάλαινες, να σημάνει γενική επίθεση κατά των εχθρών της ζωής. Να επιτεθεί η πλάση και να πλάσει το υλικό της πιο όμορφης ιστορίας. Ενάντια σε ό,τι πλαστό και πλαστικό.

Τι λέτε; Αθρόες συλλήψεις ή ασύλληπτους θρόες; Πυρηνικό πόλεμο ή πολεμικό πυρήνα; Σύγκρουση λογικής ή λογική σύγκρουσης;

Τα πάντα εν σοφία εκποιήθηκαν. Από του χρόνου βλέπουμε…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς νδ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Ίσως προβληματίζει ενίους η απεικόνισις του αριθμού 54 ως νδ΄ εις την αρχαιοελληνική γλώσσα, αλλά μη δίδετε σημασία ούτε σήμα CIA.

Τραγουδήσαμε προ ημερών τα επετειακά άσ(θ)ματα, χαραγμένα κι αυτά εις την ταφόπλακα του τελευταίου πολυτεχνείου που είδαν τα ματάκια μας, παρά τα περί το αντίθετο φληναφήματα αλλά και την εδώ και καιρό απόλυτο ωρίμανση των συνθηκών…

Το θνησιγενές, κτισμένο με δανεικά χρήματα, δανεικά συντάγματα, δανεικούς κυβερνήτες και δανεική ζωή νεοελληνικό μόρφωμα που διάφοροι σαλτιμπάγκοι αποκαλούν –χαριτολογώντας!- και «κράτος», πνέει (εκ γενετής) τα λοίσθια. Εις την μεταφυσική και επιστημονικά αστήρικτη πρόβλεψη «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» ήτις διετυπώθη κάποτε από χορτάτους (και δι’ αυτό αισιόδοξους) τσανακογλείφτες, ήλθε να απαντήσει η αυτονόητος παρατήρησις ότι «έτσι κι αλλιώς οι νεκροί δεν πεθαίνουν»…

Διαρκείς τριγμοί και πανικός εις την πολιτική (ορθότερα: πωλητική) σκηνή. Τρόμος εις χάρτινες ιδεολογίες αίτινες καταρρέουν μέσα εις ένα πυκνό νέφος δυσώδους σκόνης. Τρόμος εις τα χρυσά κλουβιά μικροαστών και μεσοαστών που βλέπουν τον εφιάλτη της προλεταριοποίησης που κάθιδροι απέφευγαν ακόμη και με πλαστικό/δανεικό χρήμα, να καλπάζει καταπάνω των και να τους καταπίνει. Τρόμος εις τους αθλίους τηλεοπτικούς βωμούς που κάθε οικία κάθε τάξεως επιμένει ακόμη (και πάντα!) να διατηρεί εις περίοπτο θέση! Τρόμος εις τις καταγέλαστες κοινωνικές σχέσεις. Τρόμος εις το πλήρες διατροφικών απορριμμάτων πινάκιο, εις bar και εις café, εις συναθροίσεις, σχολεία, αγορά, τρόμος παντού.

Τινές εξ ημών, οπλισμένοι με οργή και σαρκασμό, επιθυμούν να πέσουν με τα μούτρα εις τις χρυσές βιτρίνες του τίποτα και εις τους σκυφτούς βαστάζους του καθόλου. Γιατί, όπως είπε και ο Κωστής Παλαμάς, «ανάξιος όποιος δε μπορεί μες στο σεισμό, το χαλασμό, κάστρο τη γνώμη του να στήσει, και καρτερεί, και λέει: να ιδώ. Ανάξιος όποιος ξάφνου ακούει το προσκλητήρι των καιρών και δε λέει: Παρών!».

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς νγ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Ένα σοβαρό ζήτημα που χρήζει απαντήσεων, είναι και αυτό που άπτεται της γνωστής παροιμίας «όταν (ή όπου) κλείνει ένα σχολείο, ανοίγει μια φυλακή». Γνωρίζει τις εξ υμών τι μέλλει γενέσθαι τώρα που έχουν κλείσει πάμπολλα σχολεία και ίσως κλείσουν και τα υπόλοιπα;

Έτερο ζήτημα που χρήζει απαντήσεων ή έστω κοινωνικού σχολιασμού, είναι αυτό που απασχολεί μέρος της επιστημονικής κενότητος. Αφού επέλυσαν τα κύρια προβλήματα της δύσμοιρης ανθρωπότητος, οι επιστήμονες επιλύουν τώρα και τα δευτερεύοντα. Οι αγελάδες λέει, όταν… αερίζονται παράγουν τόσο πολύ μεθάνιο, που αυτό συμβάλλει εις την αύξηση της θερμότητος του πλανήτη! Και είναι τόσο σοβαρό το πρόβλημα (ημείς οι αμαθείς και άφρονες βιαστήκαμε να το θεωρήσομε δευτερεύον), που Αυστραλοί επιστήμονες χρησιμοποιούν τη γενετική τεχνολογία δια να καταφέρουν να το περιορίσουν! Oh mon dieu!

Υπάρχει ακόμη η ιστορική εκδίκηση που έλαβε ο τσάρος σχεδόν ένα αιώνα μετά, επιλέγοντας την ημέρα που οι μπολσεβίκοι κατελάμβαναν τα ανάκτορα για να εισέλθει εις το ραδιομέγαρο της Ε.Ρ.Τ. και να το καταλάβει, χωρίς να έχει καταλάβει τι μπορεί να τον περιμένει…

Υφίστανται πάμπολλά ακόμη άξια παρατηρήσεως ζητήματα, αλλά πόσα χωρούν εις μία επιστολή; Δια παράδειγμα, οι ποιοτικές διαφορές εις τα τοπωνύμια της μακαρίας Μπανανίας εις την οποίαν (παριστάνομε ότι) ζούμε: Μπατσί εις την Άνδρο, Φρυ εις την Κάσο! Τα δε Δωδεκάνησα; Ποίος τα καταμέτρησε και τα βάπτισε έτσι; Προφανώς όχι ο Στουρνάρας αλλά κάποιος στούρνος. Δια τον δε Εύοσμο (άκου εύοσμο!), το Άδεντρο που βρίθει δέντρων και δι’ άλλα τέτοια φαιδρά, ας μην επαναλαμβανόμαστε.

Αφήστε δε τα άλλα, εκείνα τα αισχρά: Βαριόμουνα, κοιμόμουνα, ονειρευόμουνα, σηκωνόμουνα, χτυπιόμουνα, ακουγόμουνα… Και σταθείτε εις τα πλείστα όσα άλλα ερωτήματα. To be or not to be; Ναζί κανείς ή να μυζεί; Εφέτης ή αφέτης; Εργαζόμενος ή συνεργαζόμενος; Κιθαρίστας ή drummer; Μπάτσος ή αλήτης; Coyote ή road runner;

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς νβ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Ελλείψει άρτου, θα υφαρπάξομε αυτόν των ομοσίτων εις «Φιλμ νουάρ» κριτικών κινηματογράφου, παρουσιάζοντας υμίν μία εκπληκτική ταινία που φθάνει οσονούπω εις τους πολυκινηματογράφους (σχεδόν μόνο τέτοιοι απέμειναν) της συμβασιλευούσης. Πρόκειται δια την πολύκροτο υπερπαραγωγή «Έρωτας στην Κακαβιά», του καταξιωμένου Βουλγάρου σκηνοθέτου Παντελή Αλβανή. Ένα επικό πλην ελαφρό, λαϊκό, ελαφρολαϊκό και εύπεπτο έργο, με χαμηλά λιπαρά και ουδέτερο ph, ιδανικό δια τα βαρέα απόβραδα του ομιχλώδους Νοεμβρίου (καμία σχέση με «προνύμφες», «σκώληκες», «πεταλούδες» και άλλες προτέρας ταινίας του).

Ο Φλαμούρ Τίλιο είναι λαθρομετανάστης. Εις κάρο που τον μεταφέρει παρά Κρυσταλλοπηγής εις Θεσσαλονίκη με φιξ ταρίφα 1.500 ευρώ, γνωρίζει μια αδιόριστη Ν.Π. αγωγό ήτις ημιαπασχολείται εις συνεργείο καθαρισμού της Βεροίας. Αύτη τον βοηθά να εκδώσει άδεια παραμονής την παραμονή της εορτής του.

Μίαν ημέρα ο Φλαμούρ συλλαμβάνεται δια κατοχή δύο γραμμαρίων ινδικής καννάβεως, κάτι που προς το παρόν επιτρέπεται μόνον εις τους παλιννοστούντας εκ της Σοβιετικής Διαλύσεως. Καταφέρνει να δραπετεύσει καθώς τον κυνηγούν υπερσύγχρονα όπλα που πυροβολούν αφ’ εαυτού και κάνει πειρατεία εις λεωφορείο, κρατώντας δέκα ομήρους, δύο Θουκυδίδηδες και τον Πλούταρχο. Πηγαίνει εις την Βέροια και επιβιβάζει τη νηπιαγωγό φίλη του, απειλώντας να την εκτελέσει αν δεν την διορίσουν. Ο υπουργός Αρβανιτο-πουλος (συμπατριώτης του;), του απαντά παρά των παραθύρων των μέσων εξημερώσεως ότι και να διοριστεί, πάλι θα πεθάνει (εξ υποσιτισμού εις κάποιο ακριτικό χωρίο). Μην έχοντας άλλη επιλογή, ο Φλαμούρ Τίλιο πίνει ένα χαμομήλι και οδηγεί το λεωφορείο εις την Κακαβιά και από εκεί εις ένα στρατόπεδο του Ου-Τσε-Κα (UCK). Τοποθετεί το αρχικό «F» στη σημαία του, προσδίδοντας το αληθινό νόημα ύπαρξης αυτού του στρατού (FUCK). Όμως αίφνης ενθυμείται πως κάποιος πάσαρε τον Πάσαρη και ενώπιον ενός τέτοιου ενδεχομένου, αλλάζει τα πάντα (και τα κοάλα), οδηγώντας εις ένα συγκλονιστικό φινάλε.

Η ταινία βασίζεται εις γνωστά γεγονότα του παρελθόντος. Μην τη χάσετε!

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς να΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Επιτέλους είδαμε γραμμένο ξεκάθαρα και με σαφήνεια αυτό που μάλλιασαν οι πένες μας να γράφομε! Από τη διακήρυξη του συνεργατικού βιβλιοπωλείου-καφέ «Ακυβέρνητες πολιτείες» που άνοιξε εις τη συμβασιλεύουσα, αντιγράφομε: «Δεν προωθούμε τον εθελοντισμό που συνιστά απλήρωτη εργασία. Εμείς δεν έχουμε αυτή την “πολυτέλεια”, ανήκουμε στην εργατική τάξη και προσπαθούμε να δίνουμε απάντηση στα ζητήματα εργασίας και επιβίωσης».

Είδαμε γραμμένο και κάτι άλλο, τη φορά αυτή εις παραπολιτικές στήλες εφημερίδων. Το μεταφέρομε δια την υμετέρα διασκέδαση, της οποίας τυγχάνομε πάροχοι: «Ένα σαρδάμ του Αλέξη Τσίπρα προκάλεσε ειρωνικά χαμόγελα στα κυβερνητικά έδρανα. Αναφερόμενος στα υπό κατασκευή υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού, ο πρόεδρος του ΣυΡιζΑ έκανε λόγο για “τέσσερα ετοιμοπαράδοτα υπουργεία”. Αμέσως ο βουλευτής της Ν.Δ. Ηλίας Βλαχογιάννης αναφώνησε “θα περιμένετε πολύ ακόμη, θα αργήσουν”, ενώ η Κατερίνα Παπακώστα είπε “τα έχετε βλέπω στο μυαλό σας”…». Δεν χρειάζεται να προστεθεί κάτι παρ’ ημών, ε;

Συνεχίζομε στο αυτό πλαίσιο της ενημερώσεως του φιλοχρήστου κοινού και κυνού μας (ατυχώς έχομε και τέτοιο, άπαντες πλέον…). Μαύρη ανησυχία κυρίευσε τον γράφοντα εις το άκουσμα της εγχειρίσεως εις την οποία υπεβλήθη ο Poul Mathias Thomsen. Με χρόνιο πρόβλημα εις την μέση (φήμες ομιλούσες δια βλαβερές επιπτώσεις του μακροχρονίου σκυψίματος ελέγχονται ως ανακριβείς), ο εισπρακτικός ιέραξ χάνει την προσεχή επίσκεψη (3 Νοεμβρίου, no εμβρύου) της τρόικα εις την αιμοδότρια Μπανανία…

Μα είναι δυνατόν να εμπορεύονται κάποιοι παιδιά; Είναι δυνατόν να εμπορεύονται τα πάντα (και τα κοάλα και τους ανθρώπους) εις το πλαίσιο του υπέρλαμπρου και ανθρωποκεντρικού πολιτισμού που έχει εγκαθιδρύσει και προωθήσει ο πανάγιος καπιταλισμός; Είναι δυνατό να συμβαίνουν τέτοια πράγματα εις τον καιρό της «καλυτέρας δημοκρατίας» που είχαμε ποτέ; Oh mon dieu, πόσα ερωτήματα και πόσα κορμιά πεσμένα από τα σύννεφα…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς ν΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Διήλθαμε άλλο ένα διασκεδαστικό δια τους ιθαγενείς χρονικό διάστημα, όπου καθείς είχε δι’ άλλη μια φορά την ευκαιρία να ειπεί και να γράψει το μακρύ και το κοντό του (συνήθως συνδυασμό αμφοτέρων, μακρύ εις έκταση και κοντό εις ουσία) περί την πολιτική. Αφορμή η μαύρη νύχτα που επέφερε μία χρυσή αυγή. Το αστείο είναι ότι αν ερωτήσει κάποιος κάτι περισσότερο όλους αυτούς τους διατυμπανίζοντες απόψεις, θα λάβει εν κατακλείδι την εξόχως επιστημονική, πολιτική, εμβριθή και «ψαγμένη» απάντηση «έλα μωρέ μαλάκα τώρα, δεν ασχολούμαι με την πολιτική»! Την ίδια απάντηση που ελάμβανε δεκαετίες τώρα, αυτή που μοιραία φέρνει τις μαύρες νύκτες που αναπόδραστα ακολουθούν τις χρυσές αυγές…

Ακόμη αναμένομε να μάθομε πού έβρισκε τον «Ριζοσπάστη» στη δεκαετία του ‘60 η μήτηρ του «Καιάδα», όταν την έστελνε προς τούτο ο πατέρας της. Βέβαια, είναι γνωστή η ροπή ενίων μουσικών προς τα ναρκωτικά (ενίοτε και τα σκληρά), αλλά δεν φανταζόμασταν την έκτασή της.

Ημείς οι πληροφοριακώς βομβαρδισμένοι πλην ανυποψίαστοι ιθαγενείς, πέσαμε σωρηδόν παρά των νεφών δι’ άλλη μία φορά, μαθαίνοντας από τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα ότι το τηλέφωνό του παρακολουθείται! Oh mon dieu! Ευτυχώς που μας συνέφερε η κομμώτρια της γειτονιάς, λέγοντας ότι παρακολουθείται και το δικό της τηλέφωνο, καθώς και αρκετών πελατισσών της.

Αφιερωμένο εις τα 521 έτη από την ανακάλυψη (12.10.1492) της Αμερικής: «Το 1492 οι αυτόχθονες ανακάλυψαν ότι ήταν Ινδιάνοι, ανακάλυψαν ότι ζούσαν στην Αμερική, ανακάλυψαν ότι ήταν γυμνοί, ανακάλυψαν ότι υπήρχε αμαρτία, ανακάλυψαν ότι όφειλαν υπακοή σε ένα βασιλιά και μια βασίλισσα ενός άλλου κόσμου και σε ένα θεό ενός άλλου ουρανού κι ότι εκείνος ο θεός είχε επινοήσει την ενοχή και τα ρούχα και διέταζε να καεί ζωντανός όποιος λάτρευε τον ήλιο, το φεγγάρι, τη γη και τη βροχή που την ποτίζει» (Eduardo Galeano).

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς μθ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Ως ποίμνιο αιγοπροβάτων που ανάλογα με το παρά του τσοπάνου πρόσταγμα ροβολά ένθεν κακείθεν, εξουσιασταί, παρατρεχάμενοι, υπηρέται, τσιράκια, αθώος λαός, κάθε «πικραμένος» και μη, απαξάπαντες τρέχουν τώρα καταπάνω στη Χ.Α. Χα χα χα.

«Αγάπη μου τους ξεφτίλισες» η άνασσα σύζυγος, σαλπίσματα η μοσχαναθρεμμένη πριγκίπισσα θυγάτηρ και η «αριστερά» (όπως βγαίνομε) να παρακολουθεί… Αυτό της το αναγνωρίζουμε: δεν χάνει και δεν αφήνει τίποτε ασχολίαστο (asshole ή άστο). Αλλά μέχρις εκεί, με τον Αλέξη Τσίπρα μάλιστα να βλέπει τις εξελίξεις ως «μια ευκαιρία εκδημοκρατισμού της ελληνικής αστυνομίας». Είπαμε, το ίδιο ποτήρι μπορεί να είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο. Ανάλογα με το πόθεν το βλέπεις και –κυρίως- τι πίνεις…

Οφείλομε να επισημάνομε κάτι που μάλλον διέλαθε της προσοχής του ποιμνίου: «Τους ξέρω καλά προσωπικά. Τους γνώρισα σε ανύποπτες περιόδους, όταν δεν μιλούσε κανείς για αυτούς» έφα Μιχάλης Χρυσοχοΐδης! Τα συμπεράσματα (seem per άσματα) δικά σας…

Δια το πέρας, ένας παραδοσιακός φορέας γέλωτος, ικανός να εκνευρίσει ακόμη και τρόφιμο εντατικής εις βαριά καταστολή. Ο γνωστός Γρηγόρης Ψαριανός, δια του οποίου έχομε γεμίσει –όχι μόνο και όχι μ’ όνο εμείς φυσικά- σελίδες φαιδρών ρεπορτάζ και παραπολιτικών στηλών, ξανακτύπησε. Όχι μόνο συμψηφίζοντας τη δράση αριστεράς και νεοναζιστικής συμμορίας και αναπαραγάγοντας τη θεωρία των δύο άκρων, αλλά παρουσιάζοντας και ως αδικημένους τους Χρυσαυγίτες! Με μεταμοντέρνες ειρωνείες και δηλώνοντας ευθέως ότι η αριστερά έχει προνομιακή αντιμετώπιση σε σχέση με τη Χρυσή Αυγή! Απολαύστε (τι βίτσιο τέτοια απόλαυση!): «Αν πάρω εγώ ένα ρόπαλο και σου ανοίξω το κεφάλι και είμαι αριστερός είναι Ο.Κ. Επειδή είμαι αριστερός μπορώ να τα σπάσω όλα και σηκωθώ να φύγω, είμαι δικαίως αγανακτισμένος και αυτό είναι επαναστατικό. Αν είμαι Χρυσαυγίτης α πα πα πα, οι Χρυσαυγίτες! Με τα ρόπαλα και τα στειλιάρια! Αυτό είναι αριστερά;».

Έλα moon εις τον τόπο σου!

"Φιλμ Νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς μη΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Περιχαρείς ανταμώνομε και πάλιν ίνα διέλθομε τον βαρύ χειμώνα που δυστυχώς δεν ανεκόπη παρά του θέρους, ως αντελήφθητε…

«Μα είναι δυνατό να διήλθε ολόκληρο θέρος (ο μισός παράδεισος του εκδότου και του συγγραφέως. Ο άλλος μισός είναι τα Χριστούγεννα) και να μην έχομε νέο πωλητικό βιβλίο από πολιτικό, εκεί που τους προηγούμενους μήνας δεν προλαβαίναμε να τα μνημονεύσομε όλα;» αναρωτήθηκε ο υπογράφων. Όστις ωμολογεί και ομολογεί με συντριβή ότι δεν κατόρθωσε να βρει νέα πνευματικά πονήματα των συναγελαζόμενων στο κτίριο της πρωτευούσης όπερ περικλείεται από βασιλικές οδούς και κήπους. Ελπίζομε αυτή ταύτη η εκτροπή να μην συνεχιστεί και σύντομα να επανέλθομε εις την ομαλότητα…

Υπάρχει όμως μία εξαίρεσις: Προκόπης Παυλόπουλος – το δημόσιο δίκαιο στον αστερισμό της οικονομικής κρίσης – ο οικονομικός «Λαβύρινθος», ο νεοφιλελεύθερος «Μινώταυρος» και ο θεσμικός «Θησέας». Όλο αυτό το φλύαρα «ελκυστικό» αναγράφεται εις το εξώφυλλο του βιβλίου του κυρίου καθηγητή (ενθυμείσθε που είχε ρίξει «σύρμα» εις τα κανάλια και άπαντα τον αποκαλούσαν «καθηγητή κ. Παυλόπουλο» τον καιρό της παντοδυναμίας του;). Τρέμε Byron! (αναφέρομαι σαφέστατα εις τον πολυγραφότατο monsieur Πολύδωρα). Όμως τι κρίμα, τι παράλειψις να λείπει εκ του τίτλου η Αριάδνη με τον μίτο-καμάκι της, ο Μίνως (δεν αναφέρομαι εις τον Κυριακού) ή έστω ο Αιγέας όστις βάφτισε το φερώνυμο πέλαγος πληρώνοντας τα γ@μησιάτικ@ του υιού του στη Νάξο…

Κλείνομε με τη σπαραξικάρδια μαντινάδα του Γιάννη Σμαραγδή προς τον πρωθυπουργό, μόνο και μ’ όνο γιατί είναι σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο τον οποίο –ως γνωστό- λατρεύομε και προάγουμε εις κάθε ευκαιρία: «Σαν ήλιος βγήκες φωτεινός στ’ς Αμερικής τ’ αλώνι / κι έλαμψες κι ήρθες νικητής και σ' αγαπάμε όλοι». Και παραθέτομε και μία ιδική μας: «Είν’ η χαμέρπεια ντροπή / το γλείψιμο σαράκι / τέτοιας μορφής αυνανισμός / σε κάνει ανθρωπάκι».

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς μζ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Πανηγυρίζουν οι Γερμανοί και ομού μεθ’ αυτών σύμπασα η πολιτισμένη -και μη- Ευρωλάνδη δια την κατάργηση της μεγαλυτέρας και πλέον κακόηχης λέξης των, της εκπληκτικής και ικανής να επιφέρει ωτορινολαρυγγικάς κακώσεις «rindfleischetikettierungsueberwachungsaufgabenuebertragungsgesetz» των 65 γραμμάτων! Αυτός ο βαρβαρικός γλωσσοδέτης όστις αναφέρεται εις νόμο που καθορίζει τους ελέγχους εις το βοδινό κρέας(!), καταργήθηκε επισήμως και με δικαστική απόφαση! Πλείστοι όσοι Γερμανοί θα εύχονται τώρα να συμβεί το αυτό και εις τη δευτέρα μεγαλύτερη και ομοίως κακόηχη λέξη της γλώσσας των, την εξίσου μνημειώδη και… θεότρελη «donaudampfschifffahrtsgesellschaftskapitaenswitwe», που έχει 49 γράμματα και σημαίνει «παράθυρο του καπετάνιου στην εταιρεία ατμόπλοιων του Δούναβη» (έλα μου Νις στον τόπο σου! Ούτε οι φημισμένοι προς τούτο ινδιάνοι δεν είχον τοιαύτες περιγραφικές λέξεις!). Με την ελπίδα να πάρει σειρά και η «kraftfahrzeug-Haftpflichtversicherung» των μόλις 36 γραμμάτων, που σημαίνει «υποχρεωτική ασφάλιση οχήματος», καθώς και πλείστες όσες άλλες… Όμως, ρίχνοντας μία σχετική ματιά και εις άλλα σιδηρόφρακτα φέουδα της Ευρωλάνδης, βλέπομε ότι δεν πάνε οπίσω και οι Άγγλοι. Η «pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis» των 45 γραμμάτων και των ελληνικών ριζών (πλην όμως ημείς δεν κάνομε έτσι!) είναι η μεγαλυτέρα λέξις ήτις περιλαμβάνεται εις το λεξικό της Οξφόρδης, ενώ υφίστανται βέβαια και άλλες… Η επιστημονική ομάδα μας τις αναζητά και εις το εγγύς μέλλον θα καταθέσει non paper on paper με αίτημα την κατάργησή των.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα φθάσαμε εις το πέρας άλλης μιας περιόδου κυκλοφορίας, από αυτές που πλέον γίνονται όλο και δυσχερέστερες. Τόσον, που κάθε Σεπτέμβρης να απαιτεί… προσευχή δια να ανταμώσουμε εκ νέου. Το ερώτημα «φτώχυνες αρκετά ή θες κι Αντώνη Σαμαρά» έχει απαντηθεί προ πολλού, οπότε δεν απομένουν παρά η οργή, η νηστεία και –ως προείπαμε- η προσευχή… Μην το εκλάβετε ως ειρωνεία: Καλό καλοκαίρι.

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς μστ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

«Βλέπω ένα αναρίθμητο πλήθος ίσων και ομοίων ανθρώπων, που περιστρέφονται δίχως ανάπαυλα γύρω από τους εαυτούς τους για να προμηθευτούν μικρές και χυδαίες ευχαριστήσεις, με τις οποίες γεμίζουν τις ψυχές τους. Καθένας, αποτραβηγμένος στην άκρη, είναι σαν ξένος προς το πεπρωμένο των άλλων. Τα παιδιά και οι στενοί φίλοι του αποτελούν γι’ αυτόν ολόκληρο το ανθρώπινο είδος. Όσο για τους υπόλοιπους συμπολίτες του, είναι δίπλα αλλά δεν τους βλέπει, δεν τους αισθάνεται, δεν υπάρχει παρά στον εαυτό του και μόνον γι’ αυτόν.

Επάνω τους ορθώνεται μια τεράστια κηδεμονευτική εξουσία, που αναλαμβάνει να εξασφαλίσει τις απολαύσεις τους και αγρυπνά για την τύχη τους. Της αρέσει να χαίρονται, αρκεί να μην σκέπτονται παρά το πώς θα χαρούν. Εργάζεται για την ευτυχία τους, θέλει όμως να είναι ο μόνος πράκτορας και κριτής της. Φροντίζει για την ασφάλειά τους, προβλέπει και ικανοποιεί τις ανάγκες τους, χειρίζεται τις υποθέσεις τους, μοιράζει τις κληρονομιές τους. Δεν θα μπορούσε άραγε να τους απαλλάξει από την σκοτούρα να σκέπτονται και από τον κόπο να ζουν;

Έτσι, κάθε μέρα κάνει λιγότερο χρήσιμη και σπανιότερη τη χρήση της ελεύθερης επιλογής. Κλείνει σε όλο και μικρότερο χώρο τη δράση της βουλήσεως και αφαιρεί σιγά–σιγά από κάθε πολίτη ακόμη και του εαυτού του τη χρήση. Αφού έπλασε έτσι κάθε άτομο όπως ήθελε, ο κυρίαρχος καλύπτει την επιφάνεια μ’ ένα δίχτυ από περίπλοκους κανόνες, λεπτομερείς και ομοιόμορφους, μέσα από το οποίο δεν θα μπορούσαν να ξεπεράσουν το πλήθος ούτε τα πιο πρωτότυπα πνεύματα και οι ρωμαλεότερες ψυχές. Δεν συντρίβει τις θελήσεις αλλά τις μαλακώνει, τις λυγίζει, τις κατευθύνει. Δεν τυραννά, συμπιέζει, εκνευρίζει, σβήνει, αποβλακώνει και τελικώς υποβαθμίζει κάθε έθνος στην κατάσταση ενός κοπαδιού δειλών και πονηρών ζώων των οποίων βοσκός είναι η κυβέρνηση».

Alexis de Tocqueville - "Δημοκρατία και δεσποτισμός"

("Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη)

Προς Θεσσαλονικείς με΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

   Αδελφοί

   Ως επιφορτισμένοι ουχί μόνον με την ιερά υποχρέωση της διασκεδάσεως αλλά και με αυτή ταύτη της εξημερώσεως, θα σας γνωρίσομε ή θα επισημάνομε ή έστω θα θυμίσομε δύο σημαντικά στοιχεία που καλό θα ήτο να έχομε κατά νου, όσοι τουλάχιστον διαθέτουν ακόμη…

   Λοιπόν, δι’ όσους δεν το γνωρίζουν και δι’ όσους αναρωτώνται «πού είναι και τι κάνει ο κόσμος», ιδού: Εις στους έξι αναγνώστας ημερησίων εφημερίδων «ενημερώνεται» από την «Espresso»! Ήτις πωλεί κατά μέσο όρο 16.603 φύλλα καθημερινώς, τέσσερις χιλιάδας περισσότερα από όσα πωλούν ο «Ριζοσπάστης» (4.593), η «Αυγή» (1.723) και η «Ελευθεροτυπία» (6.350) μαζί! Περιττεύει κάθε σχόλιον παρ’ ημών βεβαίως…

   Υπόμνησις ή επισήμανσις δευτέρα: Κάθε 51,5 χιλιόμετρα θα υπάρχουν και διόδια στη via Egnatia. Δι’ όσους οι αισθητήρες φρίκης έχουν εξασθενήσει με τόσα που βλέπουν πια τα όμματά μας, τούτο σημαίνει ότι θα «προσκρούομε» εις διόδια κάθε είκοσι λεπτά διαδρομής, άντε ημίωρο δια τους λιγότερο βιαστικούς! Τόσον εξάγεται (πηλίκον) εάν σαν καλά και επιμελή τέκνα και τεκνά της δια βίου και δια βίας μαθήσεως, διαιρέσομε το συνολικό μήκος της Εγνατίας των 670 χιλιομέτρων (διαιρετέος) με τους δεκατρείς σταθμούς διοδίων (διαιρέτης) που είναι προς το παρόν σίγουρο ότι θα γίνουν (βεβαίως, όταν οι καπιταληστρικές ανάγκες απαιτήσουν περισσοτέρους, η καλή Μπανανία δεν θα αδιαφορήσει). Ζούμε εις καιρούς ευελφάλειας (ευελιξίας-ασφάλειας) και καθ’ αρμάτων, αλλά μάλλον δεν βελτιώθηκαν και πολύ –αντίθετα, επιδεινώθηκαν- τα πράγματα από τον καιρό του Θησέα. Εκείνος, δια μία διαδρομή από Τροιζήνα μέχρι Αθήνα, συνάντησε πέντε ληστάς. Πλησίον της Επιδαύρου τον Περιφήτη, εις τον ισθμό της Κορίνθου τον Σίνη τον Πιτυοκάμπτη, εις Κακιά Σκάλα τον Σκίρωνα, εις Ελευσίνα τον Κερκύονα και εις τον Κηφισό τον Προκρούστη. Επειδή η μυθολογία είναι σχηματική, ευκόλως αντιλαμβανόμαστε τον συμβολισμό και τα ρέστα και δεν χρειάζονται πλείονα σχόλια ούτε εδώ, ούτε αιδώ…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς μδ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

   Αδελφοί

   Το τι αναγιγνώσκουν καθημερινά τα όμματά μας στα μέσα μαζικής εξημέρωσης, δεν λέγεται. Όχι ότι παλαιότερα ήταν άψογα τα πράγματα, αλλά από τότε που «πήραν πόδι» οι δημοσιογράφοι και γράφει πλέον κάθε απλήρωτος ή κακοπληρωμένος - φαντασμένος – πικραμένος, δεν προλαβαίνομε να μετρούμε ασυνταξίες, ανορθογραφίες και ένα ασύλληπτο πλήθος μαργαριταριών, ων ουκ εστί τέλος. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό δι’ όποιον θελήσει να τα συλλέξει, διότι ημείς δεν προλαβαίνομε να τρέχομε δι’ όλα όσα σας διασκεδάζουν…

   Εστιάζοντας την προσοχή μας στην και «πρωτεύουσα των βλακανίων» αποκληθείσα, ο δήμαρχος τής συμβασιλευούσης Γιάννης Μπουτάρης έκρουσε κώδωνα κινδύνου δια τα οικονομικά του δήμου Θεσσαλονίκης, που συμπεριλαμβάνεται και αυτός στα θύματα της κρίσης. Εις πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, προειδοποίησε ότι η κατάσταση είναι τοιαύτη που ίσως και να χρειαστεί να κλείσουν οργανισμοί του δήμου. Δια να περιγράψει δε το μέγεθος του οικονομικού προβλήματος, τόνισε ότι «τώρα νιώθουμε τι θα πει κρίση, δεν υπάρχουν λεφτά. Μπορεί αύριο να πούμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τις γιορτές του καλοκαιριού ή τα Δημήτρια». Ως ήτο φυσικό, πολλές εξ ημών των βορείων εστέτ και πολιτιστικώς ξελιγωμένων, πέσαμε να πεθάνομε από το μαράζι της σκέψεως και μόνον ότι υπάρχει πιθανότης να μην γίνουν οι γιορτές του καλοκαιριού(;) ή τα Δημήτρια. Ομού μεθ’ ημών και το πολυπληθές φιλοθεάμον κοινό των υψηλών απαιτήσεων.

   «Ένα πλήθος άνθρωποι ολόγυρά μας, ανίκανοι να νιώσουν την ουσία των καιρών, προσπαθούν να έχουν προβλήματα που πραγματικά είναι ανίκανοι να συλλάβουν. Θεωρούν απαραίτητο να έχουν προβλήματα. Υποκρίνονται τους "προβληματιζόμενους" ενώ είναι βαθύτατα απροβλημάτιστοι. Τα ενδιαφέροντά τους δεν εκτείνονται πέρα από τα τυπικά θέματα της καθημερινής μικροζωής. Αλλά δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς προβλήματα, ακριβώς όπως οι κυρίες της αριστοκρατίας της πρώτης εποχής του Άξελ Μούντε δεν μπορούσαν να υπάρξουν χωρίς εντερική λοίμωξη...» (Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος).

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Προς Θεσσαλονικείς μγ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

   Αδελφοί

   Παρά το ομολογούμενο έλλειμμα ενημερώσεως και εξημερώσεως των θεοπνεύστων επιστολών –οφειλόμενο και εις πολυποίκιλα τεχνικά και άλλα προβλήματα, αλλά και εις το γεγονός ότι αυτές δεν θηρεύουν μετά μανίας την επικαιρότητα- θα μάθατε ότι η αυτοκινητοπομπή ήτις μετέφερε τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά εις την εβραϊκή συναγωγή της συμβασιλευούσης εδέχθη αυγά (χωρίς φρυγανιά, με αποτέλεσμα να μην φτάσομε σε πανέ). Αυτό που ίσως δεν έτυχε αναλόγου προσοχής είναι ότι ο Αλέξης (εις είναι ο Αλέξης) ζήτησε εις την ιδία εκδήλωση «να ξηλωθούν από δρόμους της Θεσσαλονίκης ονόματα ανθρώπων που συνεργάστηκαν με τους ναζί». Καλέ μου επίδοξε διάδοχε του πρωθυπουργικού θώκου, υπάγετε να πείτε το αυτό εις τον δήμαρχο Μπουτάρη, όστις διατηρεί ακόμη –ως ακριβώς και οι προκάτοχοί του- την οδό μοιράρχου Κουφίτσα εις το κέντρο της πόλης… Οι δε λοιποί σπεύσατε να μάθετε δια τον μοίραρχο που «έδωσε» τους διακοσίους της Καισαριανής και άλλα τινά περί τον βίο και την πολιτεία του, διότι άλλο Κουφίτσα κι άλλο Κοκκινοσκουφίτσα.

   Φίλος τις, όστις ασχολείται με τη μεταφυσική και με την παραψυχολογία, περιήλθε προ ημερών εις νιρβάνα και μουρμουρίζοντας τα ονόματα των έγκλειστων Αποστόλου (Άκη δια το κοινό) και Βασίλη, έλεγε ότι το κακό στη συμβασιλεύουσα δεν θα αργήσει να τριτώσει! Φίλοι επιστήμονες ασχολούνται με την αποσαφήνιση και ερμηνεία του χρησμού…

   Ερώτημα προς αναγνώστας αίτινες ασχολούνται με το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ, με τα τη θρησκείας ή έστω με την απλή αριθμητική: Οι ημέρες από την καθαρή Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα είναι τεσσαράκοντα οκτώ και καλούνται «τεσσαρακοστή». Οι ημέρες από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι την «Πεντηκοστή» (η οποία έδωσε το όνομά της εις αυτό το διάστημα) είναι επίσης τεσσαράκοντα και οκτώ! Έχει κανείς κάποια πειστική, λογική ή έστω ευλογοφανή μαθηματική εξήγηση;

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Σημείωση: Η μβ΄ επιστολή παραλήφθηκε, γιατί καταλαμβανόταν αποκλειστικά από κείμενο του Arthur Schopenhauer που έχει αναρτηθεί ξεχωριστά στο blog.