Κι όταν νικιούνται αυτοί που ενάντια στην αδικία παλεύουν, πάλι δεν έχει η αδικία δίκιο! Η ήττα μας δεν αποδείχνει τίποτ’ άλλο, πέρα απ’ το ό,τι παραείμαστε λίγοι όσοι αγωνιζόμαστε ενάντια στην προστυχιά. Και περιμένουμε απ’ τους θεατές, τουλάχιστον να ντρέπονται!

Bertolt Brecht

Αυτοί που είναι εναντίον της πολιτικής, είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται.

Bertolt Brecht

Απ’ όλες τις αμφισβητήσεις η ομορφότερη είναι αυτή που οι οι αδύνατοι και οι φοβισμένοι σηκώνουν το κεφάλι και αμφισβητούν τη δύναμη των ισχυρών.

Bertolt Brecht

Ο χειρότερος αγράμματος είναι ο πολιτικά αγράμματος. Δεν ακούει τίποτα, δεν βλέπει τίποτα, δεν μετέχει στην πολιτική ζωή. Δεν δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις. Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική. Δεν γνωρίζει ο ηλίθιος πως από την έλλειψη συμμετοχής του στα κοινά προέρχεται η ύπαρξη της πόρνης, το παρατημένο παιδί, ο κλέφτης και –χειρότερα απ’ όλα- οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, οι λακέδες των εκμεταλλευτριών πολυεθνικών εταιρειών.

Bertolt Brecht

Όταν για την αδυναμία μας μάς περιγελούν

δεν πρέπει πια να χάνουμε καιρό.

Πρέπει έτσι να το φροντίσουμε

που όλοι οι αδύναμοι να βαδίσουμε μαζί.

Και τότε κανείς πια δεν τολμά να μας περιγελάει.

Bertolt Brecht

Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!

Τα λόγια που δεν κεντρίζουν είναι σημάδι χαζομάρας.

Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας.

Εκείνος που γελάει

δεν έχει μάθει ακόμα

τις τρομερές ειδήσεις.

Μου λένε: Φάε και πιες! Να ‘σαι ευχαριστημένος που έχεις!

Μα πώς να φάω και να πιω όταν

το φαγητό μου τ' αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν

κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;

Κι ωστόσο, τρώω και πίνω.

Θα ‘θελα ακόμα να 'μουνα σοφός.

Τ’ αρχαία βιβλία λένε τι είναι η σοφία:

Μακριά να μένεις απ' τις επίγειες συγκρούσεις και δίχως φόβο

τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.

Θεωρούν σοφό ακόμα

το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία.

Στο κακό ν' ανταποδίνεις το καλό.

Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου, αλλά να τις ξεχνάς.

Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα.

Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!

Bertolt Brecht

Δεν θα έπρεπε η ανθρωπότητα μπροστά στις τόσες μηχανές και τεχνικές προόδους που της ευκολύνουν τη ζωή να νιώθει το ρόδινο φως, το δροσερό πρωινό αγέρι να σημαίνει τον ερχομό ευλογημένων εποχών; Γιατί λοιπόν είναι όλα τριγύρω τόσο γκρίζα, γιατί τούτη η κολασμένη θύελλα που σκοτώνει καθώς λένε και νεκρούς;

Όταν η κυρίαρχη τάξη σαπίζει, τότε η σαπίλα κυριαρχεί.

Bertolt Brecht

Τον πεινασμένο που σ’ άρπαξε το τελευταίο σου ψωμί, τον αντιμετωπίζεις σαν εχθρό. Μα τον κλέφτη που δεν πείνασε ποτέ του, δεν ορμάς να τον αρπάξεις από τον λαιμό…

Bertolt Brecht

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε:

πόλεμος και ειρήνη είναι δυο πράγματα ολότελα διαφορετικά.

Όμως η ειρήνη τους κι ο πόλεμός τους

μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα.

Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους

καθώς ο γιος από τη μάνα.

Έχει τα δικά της απαίσια χαρακτηριστικά.

Ο πόλεμός τους σκοτώνει ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους.

Bertolt Brecht - «Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου»

Αν ο καλλιτέχνης δεν θέλει να είναι παπαγάλος ή μαϊμού, πρέπει να κάνει κτήμα του τη γνώση της εποχής του πάνω στην κοινωνική ζωή, παίρνοντας μέρος στους ταξικούς αγώνες. Μπορεί αυτό να φανεί σε μερικούς σαν κατάπτωση, μιας και τοποθετούν την τέχνη -αφού προηγουμένως έχει τακτοποιηθεί η αμοιβή- στις πιο ψηλές σφαίρες. Όμως, οι περισσότερες αποφασιστικές μάχες του ανθρώπινου γένους δίνονται πάνω στη γη, όχι στους αιθέρες και «έξω» στη ζωή, όχι μες στους εγκεφάλους. Κανείς δε μπορεί να υψωθεί πάνω από τις αντιμαχόμενες τάξεις, γιατί κανείς δε μπορεί να υψωθεί πάνω από τον άνθρωπο. Η κοινωνία δεν έχει κανένα κοινό μεγάφωνο όσο είναι χωρισμένη σε αντιμαχόμενες τάξεις. Έτσι, όσοι λένε πως δεν ανήκουν σε κόμματα και δεν ανακατεύονται στην πολιτική, σημαίνει πως ανήκουν στην άρχουσα τάξη.

Bertolt Brecht

Όταν αυτοί που πολεμούν την αδικία δείχνουν τα πληγωμένα πρόσωπά τους

η αδημονία εκείνων που ήταν σε ασφάλεια είναι μεγάλη.

Γιατί έχετε παράπονο, ρωτάνε.

Πολεμήσατε την αδικία.

Τώρα σας νίκησε, σωπάστε λοιπόν!

Όποιος, λένε, αγωνίζεται, πρέπει να ξέρει να χάνει.

Όποιος επιζητά τη σύγκρουση μπαίνει σε κίνδυνο.

Όποιος επιστρατεύει τη βία, δεν πρέπει να κατηγορεί τη βία.

Αχ φίλοι εσείς που είστε σε ασφάλεια.

Γιατί τόσο εχθρικοί;

Είμαστε εχθροί σας εμείς που είμαστε εχθροί της αδικίας;

Αν αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στην αδικία νικηθούν

δεν σημαίνει πως η αδικία έχει δίκιο.

Γιατί οι ήττες μας δεν αποδείχνουν τίποτα

παρά μόνο πως είμαστε πολύ λίγοι εμείς

που αγωνιζόμαστε ενάντια στη βαναυσότητα

κι εκείνο που περιμένουμε από τους θεατές

είναι τουλάχιστον να ντρέπονται.

Bertolt Brecht

Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισµού χωρίς να ‘ναι αντίπαλοι του καπιταλισµού, αυτοί που παραπονιoύνται για τη βαρβαρότητα που αιτία τάχα έχει τη βαρβαρότητα την ίδια, µοιάζουν µε ανθρώπους που θέλουν το µερτικό τους απ' τ’ αρνί χωρίς όµως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να µη δουν όµως τα αίµατα. Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας που προκαλούν τη βαρβαρότητα, παρά µονάχα κατά της βαρβαρότητας. Υψώνουν τη φωνή εναντίον της κι αυτό το κάνουν από χώρες όπου κυριαρχούν οι ίδιες σχέσεις ιδιοκτησίας, όπου όµως οι χασάπηδες πλένουν ακόµα τα χέρια τους προτού φέρουν το κρέας στο τραπέζι…
Οι φωνακλάδικες διαµαρτυρίες κατά των βαρβαρικών µέτρων µπορεί να ‘ναι αποτελεσµατικές για λίγο καιρό, όσο δηλαδή οι ακροατές τους πιστεύουν πως στη δικιά τους χώρα δε θα ‘ταν ποτέ δυνατό να παρθούν τέτοια µέτρα. Η βαρβαρότητα γίνεται ορατή απ’ τη στιγµή που το µονοπώλιο δε µπορεί πια να προστατευτεί παρά µονάχα µε την ανοιχτή βία.

Berthold Brecht - «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια»

Το άδικο προχωράει σήμερα με βήμα όλο σιγουριά
Οι καταπιεστές προετοιμάζονται για δεκάδες χιλιάδες χρόνια

Καμιά φωνή δεν αντηχεί έξω από τη φωνή των κυριάρχων
μα κι από τους καταπιεσμένους λένε τώρα πολλοί:
Αυτό που θέλουμε, ποτέ δεν πρόκειται να γίνει.

Όποιος ακόμα ζει, δε λέει: Ποτέ!
Όταν πουν ό,τι είχανε οι κυρίαρχοι να πούνε
θα μιλήσουν οι κυριαρχούμενοι.
Ποιος φταίει σαν η καταπίεση παραμένει; Εμείς
Ποιος φταίει σαν η καταπίεση συντριβεί; Εμείς πάλι
Όποιος γονατισμένος είναι, όρθιος να σηκωθεί!
Όποιος χαμένος είναι, να παλέψει!
Γιατί οι νικημένοι του σήμερα είναι οι νικητές του αύριο.

Berthold Brecht - «Εγκώμιο στη διαλεκτική»