Μπορούμε άραγε να πούμε ότι η βία που συνεπάγεται ο σημερινός αγώνας είναι από κάθε άποψη καταδικαστέα; Ασφαλώς όχι. Μια εφημερίδα της Ρώμης που με ρώτησε σχετικά μ’ αυτό, έλαβε την απάντηση –την οποία επέλεξαν να μη δημοσιεύσουν– ότι δεν επιλέγουμε εσκεμμένα τη βία για τη βία, αλλά μας αναγκάζουν να το κάνουμε οι ιδιαίτερες συνθήκες του αγώνα. Στη σημερινή κοινωνία η βία υπάρχει παντού και κάθε πόρος μας απορροφά την επίδραση και την προκλητικότητά της. Συχνά πρέπει να καταβροχθίσουμε κι εμείς με τη σειρά μας, μόνο και μόνο για να μη μας καταβροχθίσουν… Από τη στιγμή που δε θέλουμε να είμαστε μόνο μία σχολή φιλοσοφικών συζητήσεων αλλά και ένα επαναστατικό κίνημα, πρέπει να χρησιμοποιούμε τις μεθόδους που μας επιβάλλονται από την κατάσταση και που μας ωθούν να χρησιμοποιήσουμε οι πράξεις των εχθρών μας, μεθόδους που χρησιμοποιούν οι ίδιοι.

Luigi Fabbri

Η τρέλα είναι το αλάτι που εμποδίζει τη φρονιμάδα να σαπίσει.

Νίκος Καζαντζάκης

Προς Θεσσαλονικείς λβ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Ας αφιερωθούμε σήμερον εις τα εύθυμα έθιμα των ημερών.

Εν εξ αυτών που σώζεται ως τις ημέρες μας (όπως άπαντα τα σχετιζόμενα με χρήματα) είναι τα κάλαντα. Ορδές παιδιών αλλά και κάθε πικραμένος, εφορμούν εις οδούς τε και ρύμαις και φαλτσάρουν επί χρήμασι. Τα παιδιά κρούουν τον κώδωνα (το μόνο μέσο επικοινωνίας των οικιών με τον έξω κόσμο εκτός τηλεφώνου και internet, αφού ηχομόνωση, σιδεριές και θύρες ανασφαλείας με δεκαπέντε μπάρες δεν επιτρέπουν καμία επαφή). Οι νοικοκυρές εξέρχονται με σκουπόξυλα φωνάζοντας “μας τα ‘πανε”, προσπαθώντας να περισώσουν χρήματα δια τα τουλάχιστον τρία κομμωτήρια των ημερών…

Άλλο εύθυμο έθιμο είναι η παρασκευή (και το Σάββατο) εδεσμάτων και το μέχρις σκασμού καταβρόχθισμά τους, στο πλούσιο τραπέζι που φέρει -ως φυσικό επακόλουθο- ολική αδυναμία στο κρεβάτι. Παραδοσιακά φαγητά η γεμιστή γαλοπούλα (αμερικανοπούλα, ελληνοπούλα ή ό,τι διαθέσιμο) και το χοιρινό. Παραδοσιακά γλυκά τα μακαρόνια με μέλι και ο μπακλαβάς γωνία. Αυτές τις άγ(ρ)ιες μέρες υπερχειλίζονται κοιλιές και λεκάνες (γυναικών και μπάνιου), ενώ αμέσως μετά ξεκινούν διαφημίσεις κέντρων αδυνατίσματος και επισκέψεις εις τριγλυκεριδιολόγους.

Άλλο εύθυμο είναι η μετατροπή του αστικού τοπίου εις οθόνη equalizer, με χιλιάδες λαμπάκια που αναβοσβήνουν. Μέσα στα σπίτια ξεφυτρώνουν δέντρα, εις αντίθεση με τον υπόλοιπο χρόνο που μέσα στα δέντρα ξεφυτρώνουν σπίτια (όρα σχετικό νόμο περί δασικών εκτάσεων). Τα δέντρα διακοσμούνται με αστραφτερά, πολυδάπανα κι άχρηστα αντικείμενα, ενώ οι εξώστες μετατρέπονται εις κιτς θεάματα, εις έναν άτυπο, σιωπηλό συναγωνισμό.

Ομόσιτες εις το γιορτινό τραπέζι οι οικογένειες, είθισται να μαλώνουν δια τα κληρονομικά, γράφοντες στ’ αρχεία τους φτωχούς και αναξιοπαθούντες, οι οποίοι τους ανταποδίδουν το γράψιμο. Τούτες τις ημέρες της αγίας κατανάλωσης και αγίας χοληστερίνης, άπαντες δέον να είναι αστραφτεροί, χαρούμενοι, να φοράνε τα καλά τους και να κάνουν τα κακά τους.

Εν μέρει Christmas…

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη

Το ξέρω που για να επιτύχει κανείς στην ζωή και για να εμπνέει σεβασμό χρειάζεται σοβαρότης. Και όμως με είναι δύσκολο να είμαι σοβαρός, και δεν εκτιμώ την σοβαρότητα. Ας εξηγηθώ καλλίτερα. Με αρέσει στα σοβαρά μόνον η σοβαρότης δηλ. μισή ώρα ή μια ώρα ή δυο ή τρεις ώρες σοβαρότητα την ημέρα. Συχνά βέβαια και σχεδόν ολόκληρη μέρα σοβαρότητα. Άλλως με αρέσουν τα χωρατά, η αστειότης, η ειρωνεία η με ευφυή λόγια, το χαμπαγκάρισμα (humbugging). Αλλά δεν κάνει. Δυσκολεύει τες δουλειές διότι ως επί το πλείστον έχεις να κάμνεις με ζευζέκηδες και αμαθείς. Αυτοί δε είναι πάντοτε σοβαροί. Μούτρα, σέρια ζωωδώς πού να αστειευθούν αφού δεν καταλαμβάνουν. Τα σέρ(ι)α τους μούτρα είναι αντικατοπτρισμός. Όλα τα πράγματα είναι προβλήματα και δυσκολίες για την αγραμματοσύνη τους και για την κουταμάρα τους, γι’ αυτό σαν βώδια και σαν πρόβατα (τα ζώα έχουν σοβαρότατες φυσιογνωμίες) είναι περιχεμένη επάνω στα χαρακτηριστικά τους η σοβαρότης.

Ο αστείος άνθρωπος γενικώς περιφρονείται, τουλάχιστον δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν σημαντικά, δεν εμπνέει πολλήν πεποίθησιν. Γι’ αυτό κ’ εγώ καταγίνομαι στους πολλούς να παρουσιάζω σοβαρήν όψι. Ηύρα πως μεγάλως με διευκολύνει τες υποθέσεις μου. Εσωτερικώς γελώ και αστειεύομαι πολύ.

Κωνσταντίνος Καβάφης

Σήκω, βγες σε κάποια λεωφόρο και δείξε στους πολιτικούς

πώς πρέπει να κυβερνηθεί μια χώρα εδώ ή στην Ασία.

Μέτρα τις μέρες που σου μένουν.

Υπάρχει πάντα κάποια φυλακή απ’ όπου θέλεις να ελευθερωθείς.

Καρλ Βένμπεργκ – «Η ποίηση κινδυνεύει»

Το αστικό κράτος των φυγάδων του καθήκοντος και της εργασίας χρηματομανών κι εκμεταλλευτών αστών, το διατηρούμε εμείς οι απόγονοι χωρικών οι οποίοι από γενιά σε γενιά το ενισχύουμε με νέα μέλη (επιστήμονες, μεταπράτες, εργάτες) και το αναπαράγουμε.

Λεωνίδας Γούσιος