Προς Θεσσαλονικείς ξε΄ επιστολή φαύλου
Αδελφοί
Ανταμώνουμε και πάλι (πνευματικώς, διότι σωματικώς είμεθα αλλού) στη δημιουργική «Εξώστειο» παρέα της μίζερης και ακαταπαύτως ομφαλοσκοπούσης συμβασιλεύουσας. Και όποιος επιθυμεί, μπορούμε να μετρήσουμε τη χοληστερίνη μας ίνα διαπιστώσουμε ποίος την έχει μεγαλυτέρα. Κι αυτό δια να τη σπάσομε εις εκείνους που καθημερινώς μετρούν κινητά, ακίνητα, αυτοκίνητα και λοιπά στοιχεία που συνιστούν μετεξέλιξη των αντικειμένων εφηβικών μετρήσεών τους… Πεπερασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις…
Αφού λοιπόν οι εύμορφες έπληξαν περί τον πατροπαράδοτο οβελία και αφού τίμησαν την μακρά σειρά πασχαλινών εδεσμάτων (από αυγά και κοκορέτσι μέχρι τσουρέκια και παγωτά), αίφνης ενθυμήθηκαν -ως κάθε έτος μετά το Πάσχα- ότι αφικνείται καλοκαίρι. Ω γ@μώτο μου! Ωιμέ συμφορά της καψερής, αλί και καραμάν αλί, τι θα κάνω η άμοιρη που δεν σκέφτηκα ότι θα χρειαστεί να βάλω και μαγιό κι άλλα τέτοια τινά…
Τω καιρώ αυτώ, μετά την αγία χοληστερίνη εορτάζεται η αγία κυτταρίτιδα, βοήθειά μας. Και οι κοπέλες τραβάνε μίνι και κοντά μπλουζάκια, ίνα μην φαίνονται οι καινοφανείς και μη δίπλες, τρίπλες και ραγάδες. Σωρηδόν σπεύδουν στα βόδι line και εκλιπαρούν για αναπαλαίωση. Τρίβουν τας χείρας των οι παρεπιδημούντες βασανιστές, υποσχόμενοι απώλεια εκατό ή διακοσίων χιλιογράμμων εντός ενός ή δύο μηνών. Ολίγον καιρό αργότερα, εκείνες που δεν νήστεψαν τη σαρακοστή (ήτις –σημειωτέον- διαρκεί 48 ημέρας, όσες και η πεντηκοστή!), έχουν γίνει ωσάν το ιερόν λείψανο του οσίου Παχωμίου. Οι περισσότερες βέβαια έχουν απολέσει (από λέσι) βάρος ίσο με το πορτοφόλι τους και βλέπουν με φρίκη τα χιλιόγραμμα να επιστρέφουν, άμα τη απομακρύνσει από τα ιεροεξεταστικά όργανα του ινστιτούτου. Άπασαι πάντως θα εμφανιστούν οσονούπω εις παραλίες είτε χρειαστεί να κρύβονται εις την σκιά δια να μην διακρίνονται οι σωματικές ατέλειες είτε όχι. Διότι η κυνωνία τις θέλει συμμέτοχες εις ένα κρετίνικο συναγωνισμό, όπου οι έχουσες την ελαφρότητα του φελλού (παντοιοτρόπως) επιπλέουν.
Ψυχραιμία αδελφές! Η στήλη προσφέρει στις ελάχιστες εναπομείνασες αναγνώστριες (μετά τις αήθεις φαλλοκρατικές επιθέσεις της κτηνώδους δυνάμεως και ογκώδους αγνοίας μας), ένα κουπόνι δια το πρόγραμμα «περιποίησις μυαλού». Αρκετά πια με τα υπέροχα κορμιά που εντός τους κατοικούν φαντάσματα, αρκετά με την περιποίηση προσώπου, κώλου κλπ…
("Εξώστης" - Θεσσαλονίκη)
Είναι άλλο να καις τις εφορίες και άλλο να καις φωτοτυπίες έξω από τις εφορίες. Το πρώτο είναι επαναστατικό, το δεύτερο είναι στρουθοκαμηλισμός. Θα το πούμε λοιπόν για πολλοστή φορά. Ο αγώνας είτε θα είναι εξεγερτικός-επαναστατικός είτε θα είναι αναποτελεσματικός. Βασική παράμετρος ενός εξεγερτικού-επαναστατικού αγώνα είναι η πλήρης ρήξη με την αστική πολιτική, η οποία οδηγεί στην ανεξάρτητη ταξική οργάνωση του προλεταριάτου. Οργάνωση πρωτίστως πολιτική, που πρέπει να πάρει τη μορφή ενός επαναστατικού πολιτικού κόμματος. Αλλιώς, θα πηγαίνουμε από ήττα σε ήττα και από απογοήτευση σε απογοήτευση.
Ποτέ δεν υπήρξε μια εποχή που οι άνθρωποι ήταν τόσο δύσθυμοι και μελαγχολικοί. Άλλωστε, αυτό εξηγεί από μία άποψη την τρομερή και μέχρις αηδίας οργάνωση της ευθυμίας. Καμιά εποχή δεν είχε οργανώσει τόσο πολύ την ευθυμία όσο η δική μας. Σε καμιά εποχή δεν έπαιζε πρωί-πρωί στα σπίτια το ραδιόφωνο εύθυμες μουσικές, για να ξυπνήσουν οι άνθρωποι μελαγχολικοί και σχεδόν έτοιμοι να αυτοκτονήσουν.
