Προσωπικότητα είναι κάποιος που τον ψάχνουν για να ακούσουν την άποψή του. Όχι κάποιος που πετάγεται σαν πορδή παντού.

pitsirikos

Δύο σπουδαίες σημερινές αναρτήσεις:

Είμαι κεντροαριστερός: δεν συνδικαλίζομαι, δεν απεργώ, δεν διαδηλώνω, δεν διαμαρτύρομαι. Περιμένω τα πράγματα να αλλάξουν από μόνα τους.

Είμαι κεντροαριστερός: αποστρέφομαι τον Μαρξ, την κομμουνιστική φρασεολογία και τα σύμβολά της. Οι όροι πάλη των τάξεων, πλουτοκρατία και ιμπεριαλισμός μου προκαλούν αηδία. Από τον όρο κεντροαριστερά αποστρέφομαι το δεύτερο συνθετικό, την αριστερά. Είμαι κεντρώος αλλά βάζω και την αριστερά από δίπλα γιατί είναι trendy και προσπαθώ να αποσπάσω καμία ψήφο από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Είμαι κεντροαριστερός: καταδικάζω τη βία από όπου κι αν προέρχεται, εξισώνω τη ρίψη πλαστικής κορίνας σε πάνοπλο μπάτσο που ψεκάζει χημικά με τα ρατσιστικά πογκρόμ και τα μαχαιρώματα των ναζήδων. Θέλω την ησυχία μου. Η ασφάλεια είναι το ύψιστο αγαθό της ζωούλας μου.

Είμαι κεντροαριστερός: δεν πιστεύω στην κοινωνική δικαιοσύνη και δεν μάχομαι γι’ αυτή. Δέχομαι τις ταξικές ανισότητες ως status quo. Δεν θα αλλάξω εγώ τον κόσμο. Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.

Είμαι κεντροαριστερός: είμαι φουλ πατριώτης αλλά εκχωρώ την εθνική κυριαρχία της χώρας για πλάκα.

Είμαι κεντροαριστερός: Δεν έχω κρίση. Δέχομαι τη λογική του μονοδρόμου των μνημονίων, είμαι ευκολόπιστος, καταπίνω αμάσητη την κρατική προπαγάνδα, δεν αμφισβητώ τα ΜΜΕ, δεν πιστεύω στο δόγμα του σοκ, σιχαίνομαι τη συνομωσιολογία.

Είμαι κεντροαριστερός: Είμαι ο φιλήσυχος πολίτης που περιγράφει ο Μάρτιν Νίμελερ στο «πρώτα ήρθαν», είμαι το ανθρωπάκι που περιγράφει ο Βόλφ Μπίρμαν στο «αυτούς τους έχω βαρεθεί», πάνω στις υποτακτικές πλατούλες μου στήνεται το παιχνίδι, είμαι η μετακινούμενη μάζα που συντηρούσε τον δικομματισμό, είμαι ο νοικοκύρης με τα φασιστικά αντανακλαστικά, είμαι ο αντιδραστικός ψηφοφόρος που δεν θέλει να αλλάξει τίποτα.

niemandsrose-niemandsrose.blogspot.gr

και

http://www.alfavita.gr/apopsin/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B2%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%80%E2%80%99-%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B9-%CE%B1%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%AD%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9

Ευτυχώς που υπάρχουν διάφοροι (τη φορά αυτή ο Νίκος Σαραντάκος) που βλέπουν τα εξόφθαλμα, αυτά που οι πολλοί καταπίνουν αμάσητα. Και φωνάζουν γι’ αυτά:

Τις τελευταίες μέρες ακούμε συνεχώς για Χρυσαβγίτες που τάχαμου ήταν κομμουνιστές στα νιάτα τους ή ότι έχουν αριστερές καταβολές. Αυτό το παραμύθι θα ήταν αστείο αν δεν είχε και επικίνδυνες πτυχές, αλλά οπωσδήποτε έφτασε σε νέο ρεκόρ γελοιότητας με την εξής δήλωση του βουλευτή της ΧΑ Γ. Γερμενή, γνωστού επίσης και ως “Καιάδα”: “Θυμάμαι τον παππού μου που τη δεκαετία του ‘60 έστελνε τη μητέρα μου να αγοράσει τον Ριζοσπάστη και να τον κρύψουν να μην τη δουν”. Δεδομένου ότι ο κύριος Γερμενής γεννήθηκε το 1977, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να θυμάται πράγματα που έγιναν δέκα και βάλε χρόνια πριν γεννηθεί! Αλλού, υπάρχει μια πιο λογική εκδοχή: «Θυμάμαι σαν και τώρα που μου έλεγαν ότι ο παππούς μου έστελνε τη μητέρα μου τη δεκαετία του ‘60 να αγοράσει τον Ριζοσπάστη και στη συνέχεια τον έκρυβαν στο σπίτι». Πιο λογική, με την έννοια ότι ξεφεύγει απ’ το πρώτο αδύνατο, αλλά… πού την έστελνε αλήθεια τη μητέρα του ο πατέρας του να αγοράσει Ριζοσπάστη στη δεκαετία του 1960; Στην… Τασκένδη; Ο Ριζοσπάστης, ως γνωστόν, ήταν απαγορευμένος από το 1947 ως το 1974!

Το 1492 οι αυτόχθονες ανακάλυψαν ότι ήταν Ινδιάνοι, ανακάλυψαν ότι ζούσαν στην Αμερική, ανακάλυψαν ότι ήταν γυμνοί, ανακάλυψαν ότι υπήρχε αμαρτία, ανακάλυψαν ότι όφειλαν υπακοή σε ένα βασιλιά και μια βασίλισσα ενός άλλου κόσμου και σε έναν θεό ενός άλλου ουρανού κι ότι εκείνος ο θεός είχε επινοήσει την ενοχή και τα ρούχα και διέταζε να καεί ζωντανός όποιος λάτρευε τον ήλιο, το φεγγάρι, τη γη και τη βροχή που την ποτίζει.

Eduardo Galeano

(σ.σ. για τη σημερινή 521η επέτειο ανακάλυψης της Αμερικής)

Η δημοκρατία της αγένειας

Είμαι κοντά 56 χρονών. Δηλαδή γεννήθηκα σε μια εποχή που ο τόπος μας έβγαινε από μια ταραχώδη περίοδο αλλά οι διάφορες εξουσίες δέσποζαν στην ζωή των ανθρώπων. Μετά από αυτή την παραδοχή που δίδεται εγγράφως και δημοσίως, μπορώ να προχωρήσω και να τεκμηριώσω τον αιρετικό τίτλο του αποψινού σημειώματος.

Στη ζωή μου πολλές φορές επιβεβαίωσα την αλήθεια της φράσης "η ευγένεια ποτέ δεν έβλαψε κανέναν". Ανήκω σε εκείνη τη γενιά που μας έλεγαν να σηκωνόμαστε στο λεωφορείο όταν έμπαινε ένας ηλικιωμένος. Που μας έλεγαν να σηκωνόμαστε όταν έμπαινε μια κυρία στο δωμάτιο ή να της δίνουμε προτεραιότητα στο ασανσέρ.

Με αυτά και αυτά η πτώση της χούντας με βρήκε στο πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Το κλίμα των πρώτων ηρωικών (;) γενικών συνελεύσεων και η ένταξη σε αριστερά σχήματα δοκίμασε την "αστική" μου ηθική. Πώς μπορούσες να προσφωνήσεις έναν παλαίμαχο με φυλακές και εξορίες "κε Δημητρίου" ή "κε Αμπατιέλο"; Δεν γινόταν. Φαινόσουνα γραφικός.

Μέσα σε λίγα χρόνια το savoir vivre της αριστεράς εξαπλώθηκε και αυτό που "έμοιαζε" νομιμοποιημένο στο όνομα της κοινής ένταξης και στράτευσης έγινε γενικός κανόνας. Μερικά χρόνια αργότερα συνειδητοποίησα αυτό που τώρα σας είπα. Περιμένοντας στην ουρά της τράπεζας, φτάνω στο ταμείο, δίνω το βιβλιάριο λέγοντας "παρακαλώ πολύ θα ήθελα να κάνω μια ανάληψη" και άκουσα εκείνο που τριάντα χρόνια τώρα δεν έχω ξεχάσει, αντίθετα ολοένα και περισσότερο συνειδητοποιώ τη σημασία του: "Πόσα θέλεις;" Αυτός ο ενικός ήταν το πρώτο σημάδι που είχα προσωπικά για την εξάπλωση μια νομιμοποιημένης αγένειας. Επικυρωμένης στο όνομα της δημοκρατίας, στο όνομα της ισότητας. Ένας διάχυτος, κακοχωνεμένος κανόνας απλότητας, άνεσης και ισότητας κυρίευσε τα πάντα.

Η προσφώνηση κύριε ή κυρία ανάγεται στους χρόνους μετά την αναγέννηση όπου καλλιεργήθηκε η ιδέα του αυτεξούσιου ατόμου. Είμαστε κύριοι του σώματός μας, της θελήσεώς μας και εν γένει της υποστάσεώς μας. Κατά συνέπεια πιστοποιεί το κεκτημένο της ιδέας του αυτεξουσίου, που συνοδεύεται από μια σειρά αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων. Ο μυλωνάς που είπε στον Φρειδερίκο της Πρωσίας που ήθελε ετσιθελικά να του πάρει το χωράφι "βασιλιά μου στο Βερολίνο υπάρχουν δικαστήρια που απονέμουν δικαιοσύνη" αισθανόταν κύριος.

Η ευγένεια είναι δημοκρατική κατάκτηση λοιπόν. Η παραβίαση του κανόνα οδηγεί στο αντίθετο. Είναι μια λεκτική και έμμεση αναγνώριση ότι υπάρχουν αμοιβαία όρια. Η ζωή με έχει διδάξει ότι πίσω από την επίμονη χρήση του ενικού καλύπτονται πολλά άλλα. Αυτή η κατ’ επίφαση οικειότητα κατ ουδένα τρόπο προοιωνίζει ουσιαστική επικοινωνία. Το συνειδητοποίησα πολύ νωρίς στο πανεπιστήμιο της αποχουντοποίησης όταν καθηγητές που "πουλούσαν" άνεση και προσήνεια σε μαχαιρώνανε πισώπλατα.

Όμως για να μην μεμψιμοιρώ, οφείλω να παρατηρήσω ότι αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των νέων ανθρώπων που σέβονται την σύμβαση του πληθυντικού αριθμού. Ελπίζω να μην γέρασα πολύ και να είναι το κέρδος της ηλικίας.

Σας ασπάζομαι

Μαικήνας

ΥΓ. Μιλώντας πρόσφατα για πρώτη φορά με γυναίκα δήμαρχο μικρού βορείου προαστίου, ένιωσα την παρόμοια έκπληξη που είχα νοιώσει τότε στο γκισέ. Στο ενάμισι λεπτό μου μιλούσε στον ενικό. Επέμεινα αλλά και αυτή το ίδιο. Παραδόθηκα λέγοντας "το θεωρώ απρεπές να μιλάω στον ενικό σε κάποιον με το που δεν τον γνωρίζω. Πολλώ μάλλον σε μια κυρία". "Έλα μωρέ", μου απάντησε αφοπλιστικά με δήθεν φιλικό και άνετο ύφος. Για ειλικρίνεια ας μην μιλήσουμε. Το δήθεν σε όλο του το μεγαλείο.

(Γιώργος Λιγνός – από το blog «εν χορδαίς και οργάνοις»)

Προς Θεσσαλονικείς μζ΄ (+οε΄) επιστολή φαύλου

Αδελφοί

Πανηγυρίζουν οι Γερμανοί και ομού μεθ’ αυτών σύμπασα η πολιτισμένη -και μη- Ευρωλάνδη δια την κατάργηση της μεγαλυτέρας και πλέον κακόηχης λέξης των, της εκπληκτικής και ικανής να επιφέρει ωτορινολαρυγγικάς κακώσεις «rindfleischetikettierungsueberwachungsaufgabenuebertragungsgesetz» των 65 γραμμάτων! Αυτός ο βαρβαρικός γλωσσοδέτης όστις αναφέρεται εις νόμο που καθορίζει τους ελέγχους εις το βοδινό κρέας(!), καταργήθηκε επισήμως και με δικαστική απόφαση! Πλείστοι όσοι Γερμανοί θα εύχονται τώρα να συμβεί το αυτό και εις τη δευτέρα μεγαλύτερη και ομοίως κακόηχη λέξη της γλώσσας των, την εξίσου μνημειώδη και… θεότρελη «donaudampfschifffahrtsgesellschaftskapitaenswitwe», που έχει 49 γράμματα και σημαίνει «παράθυρο του καπετάνιου στην εταιρεία ατμόπλοιων του Δούναβη» (έλα μου Νις στον τόπο σου! Ούτε οι φημισμένοι προς τούτο ινδιάνοι δεν είχον τοιαύτες περιγραφικές λέξεις!). Με την ελπίδα να πάρει σειρά και η «kraftfahrzeug-Haftpflichtversicherung» των μόλις 36 γραμμάτων, που σημαίνει «υποχρεωτική ασφάλιση οχήματος», καθώς και πλείστες όσες άλλες… Όμως, ρίχνοντας μία σχετική ματιά και εις άλλα σιδηρόφρακτα φέουδα της Ευρωλάνδης, βλέπομε ότι δεν πάνε οπίσω και οι Άγγλοι. Η «pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis» των 45 γραμμάτων και των ελληνικών ριζών (πλην όμως ημείς δεν κάνομε έτσι!) είναι η μεγαλυτέρα λέξις ήτις περιλαμβάνεται εις το λεξικό της Οξφόρδης, ενώ υφίστανται βέβαια και άλλες… Η επιστημονική ομάδα μας τις αναζητά και εις το εγγύς μέλλον θα καταθέσει non paper on paper με αίτημα την κατάργησή των.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα φθάσαμε εις το πέρας άλλης μιας περιόδου κυκλοφορίας, από αυτές που πλέον γίνονται όλο και δυσχερέστερες. Τόσον, που κάθε Σεπτέμβρης να απαιτεί… προσευχή δια να ανταμώσουμε εκ νέου. Το ερώτημα «φτώχυνες αρκετά ή θες κι Αντώνη Σαμαρά» έχει απαντηθεί προ πολλού, οπότε δεν απομένουν παρά η οργή, η νηστεία και –ως προείπαμε- η προσευχή… Μην το εκλάβετε ως ειρωνεία: Καλό καλοκαίρι.

"Φιλμ νουάρ" - Θεσσαλονίκη